rilaver — Wiccionaire (original) (raw)

Èn årtike di Wiccionaire.

avou ene sipotchåve voyale	avou ene divanceye voyale	sipotcheye cogne
rilaver	erlaver	rlaver

Do viebe « laver » avou l’ betchete « ri- » des viebes.

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀi.la.ˈve/ /ʀi.la.ˈvɛ/ /ʀi.laː.ˈve/ /ʀi.laː.ˈvɛ/ /ʀy.laː.ˈve/ /ʀy.laː.ˈviː/ /ʀɛ.laː.ˈve/ /ʀɛ.laː.ˈvɛ/ /ʀœ.laː.ˈve/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀi.la.ˈve/
Ricepeures : ri·la·ver

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	rilave
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	rilavez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	rilavans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	rilavnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	rilavrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	rilavéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	rilave
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	rilavé
Ôtes codjowaedjes	sipepieus tåvlea

rilaver (viebe å coplemint) (å prono : si rilaver)

laver (rinetyi avou d' l' aiwe) (betchete ri- nén radjoutante).
- Rilavez vos mwins divant d' magnî.
laver on deujhinme côp.
- Gn a co des taetches; rilave lu avou å savon.
(imådjreçmint) (puvite al vwès passive) fé des rprotches a ene sakî ki vént d' dire åk.
- Dj' a dit a m' bea-fré k' i fåreut fé vni ene infirmire tos les djoûs po leu mame, mins dji m' a co fwait rlaver. — Båze di dnêyes di l’ Årdene nonnrece (fråze rifondowe).
(mot d’ boskiyon) tirer l' tere et les foyes al pate d' èn åbe a-z abate.
- Dji rlavéns l' åbe comifåt, po n' nén atraper des pires avou l' hepe cwand on côpreut les doyes.
(djustice) dire k' ene sakî est enocin.
- Si camaeråde l' a volou Modele:~rlaver e djhant k' c' esteut on målureus, et k' il esteut vayant avou ses efants. — Båze di dnêyes di l’ Årdene nonnrece (fråze rifondowe).
(mot des cinsîs) (puvite al vwès passive) toumer mwints côps so do four ki fene, tot djåzant del plouve.
- C' est do four k' a stî rlavé; ça n' våt pus waire.

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

rinetyî a l' aiwe on deujhinme côp

toumer so do four ki fene, del plouve