rinoncî — Wiccionaire (original) (raw)
Èn årtike di Wiccionaire.
Alofômes di r(i)-
| avou ene sipotchåve voyale | avou ene divanceye voyale | sipotcheye cogne |
|---|---|---|
| rinoncî | ernoncî | rnoncî |
Tayon-bodje latén « renuntiare » (« rapoirter, anoncî »), avou l’ betchete « ri- » des viebes, avou l’ cawete di codjowaedje « -î » des viebes.
(rinoncî & ernoncî)
- AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀi.nɔ̃ː.ˈsiː/ /ʀy.nɔ̃ː.ˈse/ /ɛʀ.nɔ̃ː.ˈsiː/ Prononçaedje a radjouter
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀi.nɔ̃ː.ˈsiː/
- Ricepeures : ri·non·cî
| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | rinonce |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | rinoncîz |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | rinonçans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | rinonçnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | rinonçrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | rinoncive |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | rinonce |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | rinoncî |
| Ôtes codjowaedjes | come picî |
rinoncî
- (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « a ») èn pus voleur d' ene sacwè
- Å bateme, on rnonce å diåle et a tot s' houdin. — Motî Forir (fråze rifondowe)., — Motî Haust (fråze rifondowe).
- (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « a ») (mot d’ cwårdjeu) èn nén li coleur di cwåte k’ on djowe.
- Vos avoz rnoncî å make. — Motî Forir (fråze rifondowe)., — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Vla l’ deujhinme côp ki vos rnoncîz. — Motî d’ Nivele (fråze rifondowe).
- (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « a ») èn pus vleur continouwer (li sacwè k’ on va dire).
- (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « a ») èn nén vleur (ene sacwè k’ on-z î a droet).
- Il a rnoncî a l’ eritaedje — Motî d’ Cînè (fråze rifondowe).
- (viebe å coplemint) arester d' aveur on contrat avou ene sakî.
- Rinoncî s' mwaisse, si locataire. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- (viebe å coplemint) fé piede a ene sakî si ovraedje.
- Intrez, djel va dispierter, ca i doime todi ; i n' overe pus, veyoz vs ; si mwaisse, k' est Bavarwès, l' a rnoncî vola ût djoûs po ndaler al guere. — Jean Lejeune di Djoupeye, Dizos leû bote, 1919, ake I, sinne VII, p.8 (fråze rifondowe).
- (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « di ») (mot d’ medcén) ni pus poleur esse sognî, esse condåné a mori.
- Il rnoncî d' tos les docteurs. — Motî Forir (fråze rifondowe)., — Motî Haust (fråze rifondowe).
- (viebe å prono) :
Loukîz a : « si rinoncî ».
èn nén li coleur di cwåte k’ on djowe
èn nén vleur (ene scwè k’ on-z î a droet)
Francès : donner congé (fr) à son locataire