scrijhaedje — Wiccionaire (original) (raw)

Début
1 Walon (Rifondou)

Èn årtike di Wiccionaire.

Alofômes di s(i)- / (e)s-

Cogne prumrece(dirî voyale)	Dispotchaedje(dirî cossoune)	Divanceye voyale(dirî cossoune)
scrijhaedje	sicrijhaedje	escrijhaedje

Bodje « scrijh- », bodje A do viebe « scrire » avou l’ cawete « -aedje ».

AFE :
- diferins prononçaedjes : Prononçaedje a radjouter (betchfessî jh) (betchfessî ae)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /skʀiː.ˈʒɛt͡ʃ/
Ricepeures : scri·jhaedje

singulî	pluriyal
scrijhaedje	scrijhaedjes

scrijhaedje omrin

no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe «scrire».
- Dji m' ashideu dvant l' pitite tåve wice ki nos rashidéns nos scrijhaedjes — Georges Simonis.
- Vos ki rtrovez todi l' minme note
  Ezès scrijhaedjes ki dj' a riské
  Ni m' traitîz nén d' pôve ou d' nanote
  Et leyîz m' dabôrd espliker. — Martin Lejeune, Bultén del Societé d' Lidje, "Eco todis", tome 34, p. 131 (fråze rifondowe).
- Del djournêye, vos n' estoz måy ki dvins vos scrijhaedjes. — Joseph Mignolet, "Li vôye qui monte" (1933), p.3 (fråze rifondowe).

tolminme sacwè k' a stî scrîte

manire di scrire on lingaedje

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

scrijhaedje

Francès : écrit (fr), texte (fr), ouvrage (fr), œuvre (fr), production (fr) (littéraire), publication (fr), rédaction (fr), écriture (fr), formule (fr), style (fr)