sotreye — Wiccionaire (original) (raw)
Èn årtike di Wiccionaire.
| singulî | pluriyal |
|---|---|
| sotreye | sotreyes |
sotreye femrin
- (mot d’ medcén) faitindje d' on sot u d' ene sote.
- Patchouli dmana sins moti, rissaetcha so ses serantès blankès tchåsses et rota berlike berloke viè l' fontinne ås sotreyes — DHen (fråze rifondowe). (Dany Henkinet)
- El rowe, voz veyoz leus sotreyes
Ki rglatixhèt ås rdjets do solo ! — Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.49, “Ji vous, ji n’pous” (fråze rifondowe). - Si vs avoz minme on bråve galant,
I n' fåt k' ene munute di sotreye,
Po vs trover come on ndè voet tant,
Li tiesse plinne di miråcoleye. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.121, Lès omes, Tchansonète po feume (1903) (fråze rifondowe).
- estance d' esse sot.
- Por mi, i gn a ene five di sotreye avå l’ måjhone ! — Arthur Xhignesse, « Boule-di-Gôme », 1912, p.29 (fråze rifondowe).
- Vigreus Djîles, abeye ! Puski l' carnaval
Ki vout del sotreye
Est racorou cial. — Louis Lagauche, "L' inmant", Les Djîles, (1947), p. 127 (fråze rifondowe). - Di cwè don m' pôreu-dj' glôrifyî et pocwè vôreu-dj' esse aconté? Ci sreut la ene fameuse sotreye. — Jean Bosly, ratournant L' imitåcion d' Djezus-Cri. — Jean Bosly, L’ îmitåcion d’ Jèzus-Cris (ratourné di J. Bosly) (fråze rifondowe).