soyeu — Wiccionaire (original) (raw)

Èn årtike di Wiccionaire.

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

| | singulî | pluriyal | | | ---------- | ------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------ | | omrin | soyeu | soyeus | | femrin 1 | soyeuse | soyeuses | | femrin 2 | soyresse | soyresses |

soyeu,soyeuse usoyresse [o.f.n.]

1. li ci (cene) ki soye å bwès.
2. li ci (cene) ki soye å four.
   • Cwand les soyeus avént fini, ki les påtes estént loyeyes a fas, les fas rashonnés a djåbe, ene nûlêye d' efants acorếnt di tot l' viyaedje (po mexhner) — Michèle Verschaffelt (fråze rifondowe).
   • Et, drî les soyeus, les bates si stårèt
     a longuès hertcheyes, ki les rascoyresses
     d' on vigreus côp d' seye metèt-st a djaveas. — "Li pan dè Bon Diu", "Li soyèdje" (fråze rifondowe).
   • Avou l' prumî tchant des oujheas,
     Les soyeus prindèt leu manêye,
     Les pîs mouyîs del blanke rozêye,
     E grand pré dvant l' cinse do tchestea. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.26, È fènå meû (1931) (fråze rifondowe).
3. soyeu d' long : li ci ki soye les tronces dins l' sinse del longueur, po fé des plantches, des tchvirons, evnd.
4. soyeu å bresse : soyeu d' long did dinltins ki soyive al mwin avou on fier.
5. soyeu d’ violon : violoneu.

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :