tchir — Wiccionaire (original) (raw)

Début
1 Walon (Rifondou)

Èn årtike di Wiccionaire.

Tayon-bodje latén « carus » (minme sinse) («ki costêye» eyet «veyou voltî»).

AFE :
- diferins prononçaedjes : /t͡ʃiːʀ/ /t͡ʃɛːʀ/ (fok deus prononçaedjes)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /t͡ʃiːʀ/
Ricepeures : nén rcepåve

| | singulî | pluriyal | | | ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------- | | omrin | tchir | tchirs | | femrin atribut | tchire | tchires | | femrin epitete(todi padvant) | tchire | tchirès |

tchir omrin (come addjecif djondrece, todi metou padvant l’ no)

ki costêye bråmint des çanses.
- Fåt surmint croere ki l' bonmartchî soeye moirt,
  Ki do tchir tins on ndè shût todi l' môde ;
  Mins ci n' est rén, ricmandans a nos peres
  K' åyoxhe sogne di nozôtes. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Li Li prouve, p.109 (fråze rifondowe).
- Ci rôbe di mariêye la est trop tchire por mi vs l' atchter.
(vî mot) binamé.
- Tchirès lijheuses, tchirs lijheus... — Lucyin Mahin, Vera (fråze rifondowe).

a tchirès pailêyes
tchir et vilin
tchirté, tchirmint, tchiresse
putchî / ptchî
Tchîplaene
(ki costêye bråmint des çanses) : costant, freyeus
binamé, chér (tcher)

(ki costêye bråmint des çanses) : salé

/ʧiːʀ/ : tchire (croter)
/ʧɛːʀ/ : tchaire (toumer); tier (tiene)

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Li mot n’ est nén dins : O100

ki costêye bråmint des çanses

Categoreyes :