debriñ - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Kavet en henvrezhoneg (diprim).

Meneget er C'hatolikon (dibriff).

Da geñveriañ gant ar verb dybry en kerneveureg hag ar ger galianek depro (boued).

Diwar debr hag -iñ.

debriñ /ˈdeːbrĩ/, /ˈdiːbĩ/, /ˈdreːbĩ/; verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : debret) (displegadur).

Euvriñ boued fetis, tev awalc'h.
- Debriñ kig ha legumaj.
- ...ar re-se a debr kement kristen a degouezh en o c'hastell. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 12.)
- - .... Kerzh da zebriñ da voued, Yun, naon a zo deut dit pelloc'h. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 34.)
- ... an trizek troc'had den a zo aze o tebri skolpadoù bara ha pezhiadoù kig [...]. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 86.)
debriñ un tamm, debriñ ur begad
- « Ret eo dit debriñ un tamm bennak a-raok mont », eme e vamm. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 38.)
- Ne zebr tamm ebet.
debriñ eus un dra (boued, lestr)
- « [...]. Mat, va soñj eo distreiñ d'am c'houent ; re hir on chomet da zebriñ eus ho para. [...]. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 43.)
- An daou-mañ a zo o tebri euz ar memez skudell. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 171.)
Krignat un dra bennak tamm-ha-tamm.
- Debret e oa ar c'hleze gant ar mergl.
Implijet da anv-kadarn. Obererezh debriñ.
- An debriñ hag an evañ.