den - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg den.

Meneget er C'hatolikon (den).

Da geñveriañ gant ar gerioù dyn en kembraeg, den en kerneveureg, duine en iwerzhoneg, donios en galianeg.

Indezeuropeg Henamzer uhel Kentkeltiek h.a. Henamzer Predeneg h.a. Krennamzer uhel Henvrezhoneg h.a. Krennamzer izel Krennvrezhoneg h.a. Amzerioù modern Brezhoneg h.a. Yezhoù all
*dʰéǵʰōm(en) *gdonyos(en),[1] *dün(en) don, den den
den den Kerneveureg
dyn dyn Kembraeg
xtonion (gdonios)[2] Galianeg

Anv-kadarn

den /ˈdẽːn/ gourel, (liester : tud, denion, denioù, furm vihanaat denig)

  1. an den : an-unan
  2. ma den: ma fried, ma gwaz (e Treger dreist-holl):
  3. ma den : a lavared a-wechoù d'ur c'hengaozeer
  4. pep den, kement den
  5. meur a zen : meur a unan, a-wechoù meur a hini → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Gerioù kevrennek

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

Troidigezhioù

(1)

an den (2)

Raganv

den /ˈdẽːn/

  1. den ebet (gant ur verb er stumm-nac'h peurvuiañ).

Spagnoleg

den

Liamm diabarzh

  1. Ranko Matasović : Etymological Dictionary of Proto-Celtic (2009), p156
  2. Jean-Paul Savignac : Dictionnaire Francais Gaulois (2009), p94