kegin - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Meneget er C'hatolikon (quiguin).

Da geñveriañ gant ar gerioù cegin, cegid « kazeg-koad, pilkoad bras, kegin » (dispredet) e kembraeg, kegin « kegin » e kerneveureg.

Diwar cocin en henvrezhoneg.

Amprestet digant al latin (cocina).

Meneget er C'hatolikon (queguin).

Da geñveriañ gant ar gerioù cegin en kembraeg, kegin en kerneveureg.

Ur gegin.

kegin /ˈkeːɡĩn/ benel (liester kegined)

(evnoniezh) Evn bras eus ar c'hoadoù (Garrulus glandarius), kar d'ar vran, gell e bluñv, du, gwenn ha glas e zivaskell.
- Hag ar vran, ar voualc'h, ar gegin, ar pennduig hag holl laboused ar girzhier a hope war-lerc'h Job ha Lom :
  — « Viltañsoù ! viltañsou ! » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 29.)
Maouez tagnous.
- Da c'hoar te, 'vat, a zo eur gegin. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 246.)
Revr-kegin: revr dev

kegin /ˈkeːɡĩn/ benel (liester keginoù)

Pezh eus an ti ma vez aozet ar boued hag ar predoù.
- Labourat er gegin.
- Gwalc'hiñ holl listri ar gegin, en ur ger, hep ankounac'haat hini pe ho po da ziwall ouzhin. — (Yann-Vari Perrot, E-tal ar poull, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 46.)
Boued aozet (en ur gegin peurvuiañ).
- Kegin vat, kegin dreut.
- Ober kegin, ober ar gegin.