moereb - Wikeriadur (original) (raw)
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
Testeniekaet en henvrezhoneg (motrep).
Meneget er C'hatolikon (mozreb).
Da geñveriañ gant ar gerioù modryb en kembraeg, modryp en kerneveureg (gerioù heñvelster).
Anv-kadarn
moereb /ˈmweː.rep/ benel (liester : moerebed)
- C'hoar an tad pe ar vamm.
- Gant an tammig danvez a oa bet lakaet d'ar wreg yaouank dre destamant, gant Mai-Mechêl ar Gwilhou, intañvez Loeiz Kavellad, he moereb, [...]. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 10.)
- — « Ha me, va lodenn eus heritaj va moereb. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 20.)
- Gwreg an eontr.
.