morzhol - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Amprestet sur awalc'h digant al latin (martellus).

Testeniekaet en henvrezhoneg (morthol).

Menneget er C'hatolikon (morzol).

Da geñveriañ gant ar gerioù morthwyl en kembraeg, morthol en kerneveureg.

Ur morzhol (1)

morzhol /ˈmɔr.zɔl/ gourel (liester morzholoù/morzholioù — furm vihanaat morzholig)

Benveg, anezhañ un dolzenn vetal troadet. Talvezout a ra da sankañ tachoù, da skeiñ metaloù.
- Bez' e oa un den o c'hoveliañ hern a daolioù morzhol war un annev. — (Giovanni Caselli, troet gant Martial Menard ha Lukian Kergoad, Ar gouerien da vare ar Gelted kozh, An Here, 1986, p. 21.)
- - .... Mar n'out ket mogn, troad ar morzhol a zo diberc'henn. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 34.)
- Kentañ mad a reas a oa tapout krog er morzhol. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 243.) (e reas, kentoc'h)
Un dra damheñvel ouzh ur morzhol.
- E vouez a zo kentoc’h mouez eur morzol war an anneo eget mouez eun den. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 21.)