touzañ - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatholicon evel tousaff (1499)[1][2].

Savet diwar an anv-kadarn touz hag al lostger -añ.

Verb

touzañ /ˈtuː.zã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : touzet) (displegadur)

1. Troc'hañ kreoñ, blev, a-rez ar c'hroc'hen, d'an de#nved peurvuiañ.
2. Troc'hañ geot a-rez douar.
3. (dre skeudenn-lavar) Laerezh unan bennak, ober un dra bennak diwar-goust unan bennak dre douellañ anezhañ.
   • Estregedon a oar touzañ e vestr. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 9-10.)
4. Dispign (ur sammad arc'hant bennak) penn-da-benn.

Patrom:-rannyeh-

• touziñ

Deveradoù

• touzadenn
• touzadur
• touzer
• touzerez
• touzerezh

Troioù-lavar

• bezañ tost da douzañ kein ul laouenn-dar : bezañ pizh-tre
• touzañ ar maout da unan bennak
• touzañ e c'henoù
• touzañ e c'henoù da unan bennak
• touzañ e varv da unan bennak : kemer e greñv war unan bennak
• touzañ ur banne : evañ ur banne penn-da-benn
• touzañ ur gelienenn

Troidigezhioù

• galleg : tondre (fr)
• nederlandeg : scheren (nl)
• skoseg : lom (gd) , rùisg (gd)

Daveoù

Roll an daveoù :

Anv-kadarn

touzañ /ˈtuː.zã/

1. Troc'hañ gloan an deñved.

   • Ne blije ket din pa veze koulz an touzañ-se. TBP

2. ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499

3. ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 736a