estranger - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)
- Pronúncia(i):
| Oriental: | /əs.tɾəɲˈʒe/ |
|---|---|
| Occidental: | nord-occidental /es.tɾaɲˈd͡ʒe/ |
| valencià /es.tɾaɲˈd͡ʒeɾ/, /es.tɾaɲˈd͡ʒe/ | |
| Informal: | nord-occidental /as.tɾanˈd͡ʒe/ |
- Rimes: -e(ɾ)
- Etimologia: Del francès antic estrangier, de estrange (‘estrany’), segle XIV.
estranger m. (plural estrangers, femení estrangera)
- Exterior del país en què hom habita.
El meu fill ha vingut de l'estranger fa una setmana. Hem de fugir a l'estranger, en aquest país ens pelaran. - Persona d'un altre país.
Hi ha un estranger que et demana.
estranger m. (femení estrangera, plural masculí estrangers, plural femení estrangeres)
- Que és d'un altre país.
Un cotxe estranger, un metge estranger
Que és d'un altre país
Alemany: ausländisch (de), fremdländisch (de)
Asturià: estranxeru (ast)
Búlgar: чуждестра́нен (bg) (txujdestranen)
Castellà: extranjero (es)
Feroès: útlendskur (fo)
Finès: ulkomainen (fi)
Grec antic: ἐξωτικός (grc) (exōtikós), ξενικός (grc) (xenikós)
Indonesi: luar negeri (id)
Neerlandès: buitenlands (nl)
Noruec: utenlandsk (no)
Polonès: zagraniczny (pl), obcy (pl)
Portuguès: estrangeiro (pt)
Rus: иностра́нный (ru) (inostranni)
Ucraïnès: інозе́мний (uk) (inozemni)
Vietnamita: ngoại quốc (vi)
Síl·labes: es·tran·ger (3)