havn - Wiktionary (original) (raw)

Dansk

Etymologi

Fra oldnordisk höfn (“‘haven’”), fra urgermansk *habnō, fra urindoeuropæisk *kopno-.

Substantiv

havn fælleskøn

  1. et til dels indesluttet vandområde, hvor skibe kan lægge til beskyttet mod strøm, bølger og vind

Bøjning

Beslægtede ord og fraser

Oversættelser

Catalansk: port (ca) hankøn Engelsk: harbour (en) Fransk: port (fr) hankøn Færøsk: havn (fo) hunkøn Græsk: λιμάνι (el) Islandsk: höfn (is) hunkøn Italiensk: porto (it) Nederlandsk: haven (nl) hunkøn/hankøn Norsk: havn (no) Portugisisk: porto (pt) hankøn Spansk: puerto (es) hankøn Svensk: hamn (sv) Tysk: Hafen (de) hankøn

Kilder

Færøsk

Etymologi

Fra oldnordisk höfn.

Substantiv

havn hunkøn (flertal havnir)

  1. havn

Bøjning

Bøjning Ental Flertal
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
Nominativ havn havnin havnir havnirnar
Akkusativ havn havnina havnir havnirnar
Dativ havn havnini havnum havnunum
Genitiv havnar havnarinnar havna havnanna

Kilder

havni Føroysk orðabók

Norsk bokmål

Substantiv

havn hankøn/hunkøn

  1. havn

Etymologi

Fra oldnordisk höfn

Kilder