do - Vikivortaro (original) (raw)

La paĝo enhavas artikolojnpri kelkaj lingvoj.

do ( eo , AV )

,

  1. konjunkcia adverbo; en kutime asertoj kaj foje demandoj montras logikan sekvon
    Vi vidas do, ke mi estas la plej rapida kuranto.
    Sed kion do vi manĝas kaj trinkas?[1]
  2. en demandoj kaj ordonoj montras miron aŭ insiston
    Kiel do vi intencas redoni la monon?
angla: [1] so → en, therefore → en; [2] thus → en ĉeĥa: [1] takže → cs, tedy → cs; [2] tak → cs ĉina: [1] 所以 → zh suǒyǐ estona: [1] siis finna: [1] siis → fi franca: [1] ainsi → fr; [2] donc → fr germana: 1.+2. also hispana: [1] así → es, de este modo → es, de tal manera → es hungara: [1] tehát → hu itala: [1] insomma → it, dunque → it kataluna: [1] per tant; [2] així, idò Kotavao: [1] num, nume nederlanda: [1] dus → nl; [2] aldus → nl pola: [1] więc → pl, tak więc → pl; [2] tak → pl, przeto → pl, to → pl portugala: [1][2] então → pt rusa: [1] итак → ru; [2] так что → ru, следовательно → ru, то → ru, же → ru slovena: [1] tedaj → sl, potem → sl Solresolo: misolsold'o sveda: [1] alltså → sv, således → sv; [2] så → sv, sålunda → sv
Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo do doj
Akuzativo don dojn
  1. nomo de la litero d, kvina litero de la Esperanta alfabeto.
    Rimarkoj: la vorto do, liternomo, estas fundamenta vorto de Esperanto, tamen tiel konfirmita nur dum la Sepa Oficiala Aldono al la Universala Vortaro, farita de la Akademio de Esperanto.
  2. fundamenta noto en la muziko, solfeĝa re
Ekzemploj

[1] Unue vi lernas la ok notojn de la do-gamo, kiam vi eklernas kanti.

Vorterseparo

d + o

Samsencaĵoj
Vidu ankaŭ

Majuskloj:A | B | C | Ĉ | D | E | F | G | H | Ĥ | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | Ŝ | T | U | Ŭ | V | Z
Minuskloj:a | b | c | ĉ | d | e | f | g | h | ĥ | i | j | k | l | m | n | o | p | r | s | ŝ | t | u | ŭ | v | z
Liternomoj:a, bo (be), co (ce), ĉo (ĉa), do (de), e, fo (ef), go (‎ge), ĝo (ĝe), ho (ha), ĥo (ĥi), i, jo (je), ĵo (‎ĵi), ko (ka), lo (‎el), mo (om), no (‎en), o, po (pa), ro (ar), so (es), ŝo (‎eŝ), to (‎ta), u, ŭo (eŭ), vo (vi), zo (ze)

  1. solfeĝa nomo de la noto co

  2. ↑ L. L. ZAMENHOF. La hejmo de la metiisto.

do ( en , VE )

  1. fari
    Vidu ankaŭ: make
  2. helpverbo en demandoj, negativaj frazoj kaj negativaj ordonoj
Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

Vortfaradoj kun M "do" (2)

arbitra kreo de radiko

  1. kun (akompano)
    1. La prepozicio do enkondukas la duan komplementon de certaj duoble transitivaj verboj; ĝi tiukaze estas substituebla per gu. Ĝi ĉefe estas uzata por la nocioj de akompano de moviĝanta estaĵo.
      • Va bat dob do decitoy ar seramik al bodá.
        Mi konkuris por ĉi tiu diplomo kun mil aliaj entuziasmuloj.
    2. La prepozicio do enkondukas cirkonstancan komplementon.
      • Moe meftava do sma gozav.
        Ni promenas sur montaro kun biskvito.
    3. La prepozicio do enkondukas substantivan komplementon rektan aŭ sur elipso de la liganta participo.
      • Velik (tigis) do jin tir jinaf nazbeik.
        La infano (kiu troviĝas) kun mi estas mia filo.
    4. Uzo de do, kiel atribuanta komplemento.
      • Mali kunda vakol sotir do ayik.
        De dek mil jaroj, hundoj estas akompanantoj de homoj.
  2. plus (adicio)
Kontraŭvortoj

arbitra kreo de radiko

  1. ne
    domi do redomido.
    vi ne lavas vin.
    do redomido-domi ?
    Ĉu vi ne lavas vin?
Malgrandigformoj
Alternativaj skribmanieroj