stultulo - Vikivortaro (original) (raw)

stult(a) + ul + o ( eo , SB )

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo stultulo stultuloj
Akuzativo stultulon stultulojn
  1. (insulta) persono stulta aŭ malsaĝa aŭ malinteligenta, eĉ malbonkonduta
angla: dork → en, fool → en, moron → en germana: Depp → de itala: sciocco → it vira, stupido → it vira, stolto → it vira, scemo → it vira, imbecille → it vira, deficiente → it vira, idiota → it vira, ebete → it vira, fesso → it vira, scimunito → it vira, tonto → it vira, cretino → it vira kataluna: cap de ruc vira; idiota vira, ruc vira , burro vira , ase vira rumana: prost → ro, idiot → ro, bou → ro, tembel → ro, cap sec → ro, tont → ro vira, toanta → ro ina, imbecil → ro vira, imbecila → ro ina, cretin → ro vira sveda: dumskalle → sv komuna, dumhuvud → sv neŭtra hispana: tonto → es vira; imbécil → es vira, ina
Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj

Vortgrupoj kun "stultulo" (1)