amenizar - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

amenizar
seseante (AFI) [ameniˈsaɾ]
no seseante (AFI) [ameniˈθaɾ]
silabación a-me-ni-zar
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba
rima

Se documenta por primera vez en 1648.[1] De ameno y el sufijo -izar.

1

Hacer ameno algún sitio.[2]

2

Hacer ameno algo.[2]

Conjugación de amenizar paradigma: realizar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo amenizar haber amenizado
Gerundio amenizando habiendo amenizado
Participio amenizado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo amenizo amenizas vos amenizás él, ella, usted ameniza nosotros amenizamos vosotros amenizáis ustedes, ellos amenizan
Pretérito imperfecto yo amenizaba amenizabas vos amenizabas él, ella, usted amenizaba nosotros amenizábamos vosotros amenizabais ustedes, ellos amenizaban
Pretérito perfecto yo amenicé amenizaste vos amenizaste él, ella, usted amenizó nosotros amenizamos vosotros amenizasteis ustedes, ellos amenizaron
Pretérito pluscuamperfecto yo había amenizado habías amenizado vos habías amenizado él, ella, usted había amenizado nosotros habíamos amenizado vosotros habíais amenizado ustedes, ellos habían amenizado
Pretérito perfecto compuesto yo he amenizado has amenizado vos has amenizado él, ella, usted ha amenizado nosotros hemos amenizado vosotros habéis amenizado ustedes, ellos han amenizado
Futuro yo amenizaré amenizarás vos amenizarás él, ella, usted amenizará nosotros amenizaremos vosotros amenizaréis ustedes, ellos amenizarán
Futuro compuesto yo habré amenizado habrás amenizado vos habrás amenizado él, ella, usted habrá amenizado nosotros habremos amenizado vosotros habréis amenizado ustedes, ellos habrán amenizado
Pretérito anterior† yo hube amenizado hubiste amenizado vos hubiste amenizado él, ella, usted hubo amenizado nosotros hubimos amenizado vosotros hubisteis amenizado ustedes, ellos hubieron amenizado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo amenizaría amenizarías vos amenizarías él, ella, usted amenizaría nosotros amenizaríamos vosotros amenizaríais ustedes, ellos amenizarían
Condicional compuesto yo habría amenizado habrías amenizado vos habrías amenizado él, ella, usted habría amenizado nosotros habríamos amenizado vosotros habríais amenizado ustedes, ellos habrían amenizado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo amenice que tú amenices que vos amenices, amenicés que él, que ella, que usted amenice que nosotros amenicemos que vosotros amenicéis que ustedes, que ellos amenicen
Pretérito imperfecto que yo amenizara, amenizase que tú amenizaras, amenizases que vos amenizaras, amenizases que él, que ella, que usted amenizara, amenizase que nosotros amenizáramos, amenizásemos que vosotros amenizarais, amenizaseis que ustedes, que ellos amenizaran, amenizasen
Pretérito perfecto que yo haya amenizado que tú hayas amenizado que vos hayas amenizado que él, que ella, que usted haya amenizado que nosotros hayamos amenizado que vosotros hayáis amenizado que ustedes, que ellos hayan amenizado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera amenizado, hubiese amenizado que tú hubieras amenizado, hubieses amenizado que vos hubieras amenizado, hubieses amenizado que él, que ella, que usted hubiera amenizado, hubiese amenizado que nosotros hubiéramos amenizado, hubiésemos amenizado que vosotros hubierais amenizado, hubieseis amenizado que ustedes, que ellos hubieran amenizado, hubiesen amenizado
Futuro† que yo amenizare que tú amenizares que vos amenizares que él, que ella, que usted amenizare que nosotros amenizáremos que vosotros amenizareis que ustedes, que ellos amenizaren
Futuro compuesto† que yo hubiere amenizado que tú hubieres amenizado que vos hubieres amenizado que él, que ella, que usted hubiere amenizado que nosotros hubiéremos amenizado que vosotros hubiereis amenizado que ustedes, que ellos hubieren amenizado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) ameniza (vos) amenizá (usted) amenice (nosotros) amenicemos (vosotros) amenizad (ustedes) amenicen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones [▲▼]

amenizar
no seseante (AFI) [amẽniˈθaɾ]
seseante (AFI) [amẽniˈsaɾ]
silabación a-me-ni-zar
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba
rima

Del español amenizar.

1

Amenizar2.[3]

Conjugación de amenizar paradigma: comezar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo amenizar ter amenizado
Gerundio amenizando tendo amenizado
Participio amenizado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu amenizar por . ti amenizares por . ele, por . ela, por . vostede amenizar por . nós amenizarmos por . vós amenizardes por . vostedes, por . eles, por . elas amenizaren
Infinitivo compuesto por . eu ter amenizado por . ti teres amenizado por . ele, por . ela, por . vostede ter amenizado por . nós termos amenizado por . vós terdes amenizado por . vostedes, por . eles, por . elas teren amenizado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu amenizo ti amenizas el, el, vostede ameniza nós amenizamos vós amenizades vostedes, eles, elas amenizan
Pretérito imperfecto eu amenizaba ti amenizabas el, el, vostede amenizaba nós amenizabamos vós amenizabades vostedes, eles, elas amenizaban
Pretérito perfecto eu amenicei ti amenizaches el, el, vostede amenizou nós amenizamos vós amenizastes vostedes, eles, elas amenizaron
Pretérito pluscuamperfecto eu amenizara ti amenizaras el, el, vostede amenizara nós amenizaramos vós amenizarades vostedes, eles, elas amenizaran
Pretérito perfecto compuesto eu teño amenizado ti tes amenizado el, el, vostede ten amenizado nós temos amenizado vós tendes amenizado vostedes, eles, elas teñen amenizado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña amenizado ti tiñas amenizado el, el, vostede tiña amenizado nós tiñamos amenizado vós tiñades amenizado vostedes, eles, elas tiñan amenizado
Futuro eu amenizarei ti amenizarás el, el, vostede amenizará nós amenizaremos vós amenizaredes vostedes, eles, elas amenizarán
Futuro compuesto eu terei amenizado ti terás amenizado el, el, vostede terá amenizado nós teremos amenizado vós teredes amenizado vostedes, eles, elas terán amenizado
Pretérito anterior† eu tiven amenizado ti tiveches amenizado el, el, vostede tivo amenizado nós tivemos amenizado vós tivestes amenizado vostedes, eles, elas tiveron amenizado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu amenizaría ti amenizarías el, el, vostede amenizaría nós amenizariamos vós amenizariades vostedes, eles, elas amenizarían
Condicional compuesto eu tería amenizado ti terías amenizado el, el, vostede tería amenizado nós teriamos amenizado vós teriades amenizado vostedes, eles, elas terían amenizado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu amenice que ti amenices que ele, que ela, que vostede amenice que nós amenicemos que vós amenicedes que vostedes, que eles, que elas amenicen
Pretérito imperfecto que eu amenizase que ti amenizases que ele, que ela, que vostede amenizase que nós amenizásemos que vós amenizásedes que vostedes, que eles, que elas amenizasen
Pretérito perfecto que eu teña amenizado que ti teñas amenizado que ele, que ela, que vostede teña amenizado que nós teñamos amenizado que vós teñades amenizado que vostedes, que eles, que elas teñan amenizado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese amenizado que ti tiveses amenizado que ele, que ela, que vostede tivese amenizado que nós tivésemos amenizado que vós tivésedes amenizado que vostedes, que eles, que elas tivesen amenizado
Futuro† que eu amenizar que ti amenizares que ele, que ela, que vostede amenizar que nós amenizarmos que vós amenizardes que vostedes, que eles, que elas amenizaren
Futuro compuesto† que eu tiver amenizado que ti tiveres amenizado que ele, que ela, que vostede tiver amenizado que nós tivermos amenizado que vós tiverdes amenizado que vostedes, que eles, que elas tiveren amenizado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) ameniza (vostede) amenice (nós) amenicemos (vós) amenizade (vostedes) amenicen
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
amenizar
brasilero (AFI) /ã.mẽ.niˈsaʁ/
europeo (AFI) /ɐ.mɨ.niˈsaɾ/
silabación a-me-ni-zar
acentuación aguda
longitud silábica tetrasílaba
rimas ,

Del español amenizar.

1

Calmar, aliviar.[4]

Conjugación de amenizar paradigma: amar (regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo amenizar ter amenizado
Gerundio amenizando tendo amenizado
Participio amenizado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eu amenizar por tu amenizares por ele, por ela, por você amenizar por nós amenizarmos por vós amenizardes por vocês, por eles, por elas amenizarem
Infinitivo compuesto por eu ter amenizado por tu teres amenizado por ele, por ela, por você ter amenizado por nós termos amenizado por vós terdes amenizado por vocês, por eles, por elas terem amenizado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eu amenizo tu amenizas ele, ela, você ameniza nós amenizamos vós amenizais vocês, eles, elas amenizam
Pretérito imperfecto eu amenizava tu amenizavas ele, ela, você amenizava nós amenizávamos vós amenizáveis vocês, eles, elas amenizavam
Pretérito perfecto eu amenizei tu amenizaste ele, ela, você amenizou nós amenizamosBR, amenizámosPT vós amenizastes vocês, eles, elas amenizaram
Pretérito pluscuamperfecto eu amenizara tu amenizaras ele, ela, você amenizara nós amenizáramos vós amenizáreis vocês, eles, elas amenizaram
Pretérito perfecto compuesto eu tenho amenizado tu tens amenizado ele, ela, você tem amenizado nós temos amenizado vós tendes amenizado vocês, eles, elas têm amenizado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tinha amenizado tu tinhas amenizado ele, ela, você tinha amenizado nós tínhamos amenizado vós tínheis amenizado vocês, eles, elas tinham amenizado
Futuro eu amenizarei tu amenizarás ele, ela, você amenizará nós amenizaremos vós amenizareis vocês, eles, elas amenizarão
Futuro compuesto eu terei amenizado tu terás amenizado ele, ela, você terá amenizado nós teremos amenizado vós tereis amenizado vocês, eles, elas terão amenizado
Pretérito anterior† eu tive amenizado tu tiveste amenizado ele, ela, você teve amenizado nós tivemos amenizado vós tivestes amenizado vocês, eles, elas tiveram amenizado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eu amenizaria tu amenizarias ele, ela, você amenizaria nós amenizaríamos vós amenizaríeis vocês, eles, elas amenizariam
Condicional compuesto eu teria amenizado tu terias amenizado ele, ela, você teria amenizado nós teríamos amenizado vós teríeis amenizado vocês, eles, elas teriam amenizado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eu amenize que tu amenizes que ele, que ela, que você amenize que nós amenizemos que vós amenizeis que vocês, que eles, que elas amenizem
Pretérito imperfecto que eu amenizasse que tu amenizasses que ele, que ela, que você amenizasse que nós amenizássemos que vós amenizásseis que vocês, que eles, que elas amenizassem
Pretérito perfecto que eu tenha amenizado que tu tenhas amenizado que ele, que ela, que você tenha amenizado que nós tenhamos amenizado que vós tenhais amenizado que vocês, que eles, que elas tenham amenizado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivesse amenizado que tu tivesses amenizado que ele, que ela, que você tivesse amenizado que nós tivéssemos amenizado que vós tivésseis amenizado que vocês, que eles, que elas tivessem amenizado
Futuro que eu amenizar que tu amenizares que ele, que ela, que você amenizar que nós amenizarmos que vós amenizardes que vocês, que eles, que elas amenizarem
Futuro compuesto que eu tiver amenizado que tu tiveres amenizado que ele, que ela, que você tiver amenizado que nós tivermos amenizado que vós tiverdes amenizado que vocês, que eles, que elas tiverem amenizado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente ― ― (tu) ameniza (você) amenize (nós) amenizemos (vós) amenizai (vocês) amenizem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
  1. «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
  2. 1 2 «amenizar» en Diccionario de la lengua española. Página 73. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
  3. «amenizar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  4. «amenizar» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.