amor - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)
De Wikcionario, el diccionario libre
| amor | |
|---|---|
| pronunciación (AFI) | [aˈmoɾ] ⓘ |
| silabación | a-mor |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | oɾ |
Del castellano antiguo amor ('amor'), y este del latín amor, derivado del latín amo, a su vez del protoindoeuropeo *am- ("madre, tía").
amor ¦ plural: amores
1 Sentimientos
Sentimiento afectivo de atracción, unión y afinidad que se experimenta hacia una persona, animal o cosa.
- Sinónimos: véase amor en nuestro tesauro.
- Antónimos: antipatía, aversión, desamor, detestación, odio
- Ejemplo:
Aunque sea el fin del amor
Yo he visto el fin del disfraz
Yo quiero el fin del dolor
Pero no hay fin, siempre hay másCharly García & Pedro Aznar. Tu amor. 1991.
2
Sentimiento de desear el bien y de tratar con suavidad o esmero.
3
Tratamiento para la persona amada (vocativo), y la persona amada misma.
- Uso: con frecuencia va precedido del posesivo, se emplea también en plural
- Ejemplo:
4
Deseo, atracción, apetito o intercambio de tipo sexual.
5
Dedicación, cuidado y goce en una actividad u obra.
Locuciones con «amor» [▲▼]
Derivados: amar, amabilidad, amable, amablemente, amación, amado, amador, amante, amatividad, amativo, amatorio, amorcillo, amorío, amormío, amorocharse, amorosamente, amoroso, desamar, desamor, desamador, desamable, desamoradamente, desamorado, desamoroso, desenamorar, enamorada, enamoradamente, enamoradizo, enamorado, enamorador, enamoramiento, enamorar, enamoricarse, enamoriscarse.
Análisis: Sustantivo común, incontable, abstracto, individual, masculino, singular.
[1] sentimiento de atracción, afinidad o unión [▲▼]
- Afrikáans: liefde (af)
- Serbocroata: ljubav (sh); љубав (sh)
- Albanés: dashuri (sq)
- Alemán: Liebe (de) (femenino)
- Árabe: حب (ar)
- Aragonés: aimor (an)
- Arrumano: agapi (rup); sivdã (rup); vreare (rup); vreari (rup)
- Azerí: məhəbbət (az); sevgi (az)
- Bretón: karantez (br)
- Búlgaro: любов (bg)
- Catalán: amor (ca) (masculino)
- Corso: amore (co); amori (co)
- Checo: láska (cs) (femenino)
- Eslovaco: láska (sk) (femenino)
- Esloveno: ljubezen (sl) (femenino)
- Coreano: 사랑 (ko)
- Dálmata: amaur (dlm)
- Danés: kærlighed (da)
- Esperanto: amo (eo)
- Estonio: armastus (et)
- Vasco: maitasun (eu)
- Extremeño: amol (ext) (masculino)
- Finés: rakkaus (fi)
- Francés: amour (fr) (masculino)
- Galés: cariad (cy) (masculino)
- Gallego: amor (gl)
- Gallurés: amóri (sdn)
- Griego: αγάπη (el) “agápi”
- Hawaiano: aloha (haw)
- Hebreo: אהבה (he)
- Hindi: आसक्ति (hi)
- Húngaro: szerelem (hu)
- Ido: amo (io)
- Indonesio: cinta (id)
- Inglés: [1-3] love (en)
- Interlingua: amor (ia); charitas (ia)
- Irlandés: grá (ga) (masculino)
- Islandés: ást (is) (femenino)
- Islandés: elska (is)
- Italiano: amore (it) (masculino)
- Japonés: 愛 (ja); あい (ja) “ai”
- Normando: amour (nrf)
- Latín: amor (la) (masculino)
- Letón: mīlestība (lv) (femenino); mīla (lv)
- Ligur: amù (lij)
- Lituano: meilė (lt)
- Luxemburgués: Léift (lb) (femenino)
- Macedonio: љубов (mk)
- Malayo: cinta (ms)
- Chino: 喜爱 (zh)
- Mapuche: [1-3] ayün (arn)
- Maya yucateco: yaabilaj (yua); yaakunaj (yua); yaamaj (yua); yaj (yua)
- Mozárabe: [1] amore (mxi)
- Napolitano: ammore (nap) (masculino)
- Neerlandés: liefde (nl) (femenino)
- Noruego bokmål: kjærlighet (nb) (masculino y femenino)
- Noruego nynorsk: kjærleik (nn) (masculino)
- Persa: عشق (fa)
- Polaco: kochanie (pl) (neutro); miłość (pl) (femenino)
- Portugués: amor (pt) (masculino)
- Romanche: charezza (rm) (femenino)
- Rumano: adorație (ro); amor (ro); dragoste (ro); iubire (ro)
- Ruso: любовь (ru) “lyubóv'” (femenino)
- Samoano: alofa (sm)
- Sardo: amóri (sc); ameddu (sc)
- Siciliano: amuri (scn)
- Sueco: kärlek (sv) (común)
- Suajili: upendo (sw)
- Tagalo: pag-ibig (tl)
- Tailandés: ความรัก (th)
- Turco: aşk (tr)
- Ucraniano: кохання (uk)
- Ídish: ahave (yi)
- Zulú: uthando (zu)
| amor | |
|---|---|
| pronunciación (AFI) | [aˈmoɾ] |
| silabación | a-mor |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | oɾ |
Si puedes, incorpórala: ver cómo.
amor ¦ plural: amores
1
Amor.
2
Del latín amōrem ('amor').
1
Amor.
| amor | |
|---|---|
| central (AFI) | [əˈmo] |
| valenciano (AFI) | [aˈmoɾ] |
| baleárico (AFI) | [əˈmo] |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
Del catalán antiguo amor, y este del latín amor.[1]
amor ¦ plural: amors
1 Sentimientos
Amor (sentimiento).
- Sinónimos: adoració, afecció, afecte, amistat, consideració, estima, estimació, inclinació, llei, predilecció, tendresa.
- Antónimos: antipatia, aversió, detestació, odi.
2
Cognados: amador, amadora, amar, amorosament, amorós
Derivados: amorejar, amorell, amoret, amoreta, enamorar, enamorat
Del latín amōrem ('amor').
1
Amor.
Del latín amōrem ('amor').
Sustantivo femenino y masculino
[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | amor | amors |
| Oblicuo | amor | amors |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | amors | amor |
| Oblicuo | amor | amors |
1
- Sinónimo: druerie.
Del latín amōrem ('amor').
1
Amor.
- Antónimo: odio
| amor | |
|---|---|
| pronunciación (AFI) | [aˈmoɾ] |
| silabación | a-mor |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | oɾ |
Del galaicoportugués amor ('amor'), y este del latín amor.
amor ¦ plural: amores
1
Amor (sentimiento).
Cognados: amorosamente, amoroso
Derivado: namorar
Del latín amor ('amor').
1
Amor.
| amor | |
|---|---|
| pronunciación (AFI) | /ˈa.moɾ/ |
| silabación | a-mor |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | a.moɾ |
1
Variante de amore
Del castellano antiguo amor ('amor'), y este del latín amor.
1
Amor.
| amor | |
|---|---|
| clásico (AFI) | /ˈa.mor/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈa.mor/ |
| silabación | a-mor |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | a.mor |
De amō, amāre y el sufijo -or.
1 Sentimientos
2
3
Persona amada.
Derivados: amorabundus, amoratus, amorifer, amorosus
Del galaicoportugués amor ('amor'), y este del latín amor.
1
Amor (sentimiento).
Del latín amōrem ('amor').
1
Amor.
Del provenzal antiguo amor ('amor'), y este del latín amor.
1
Amor (sentimiento).
Antónimos: aborriment, antipatia, aversion, òdi.
Cognados: amorosament, amorós
Del portugués amor ('amor').
1
Amor.
- Sinónimo: stimashon
| amor | |
|---|---|
| brasilero (AFI) | /ãˈmɔʁ/ |
| europeo (AFI) | /ɐˈmoɾ/ |
| silabación | a-mor |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | oɾ, ɔʁ |
Del galaicoportugués amor ('amor'), y este del latín amor.
amor ¦ plural: amores
1 Sentimientos
Amor (sentimiento).
- Antónimos: antipatia, aversão, desamor, detestação, ódio.
2
Sinónimo: querido.
Ejemplo:
Amor, cheguei!→ Cariño, ¡ya estoy en casa!
Cognados: amador, amadora, amante, amar, amorosamente, amoroso
Derivados: enamorador, enamorar, namorador, namorar
Del latín amōrem ('amor').
1
Amor.
Del italiano amore ('amor') y del latín amōrem ('amor').[6]
1
Amor.
Antónimos: dușmănie, ostilitate, ură.
1
Grafía obsoleta de amour.