oír - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)

De Wikcionario, el diccionario libre

oír
pronunciación (AFI) [oˈiɾ]
silabación o-ír
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Del latín audīre.

1

Percibir sonidos con el oído.

2

Escuchar las peticiones o advertencias de otra persona.

Conjugación de oír paradigma: oír (irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo oír haber oído
Gerundio oyendo habiendo oído
Participio oído
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo oigo oyes vos oís él, ella, usted oye nosotros oímos vosotros oís ustedes, ellos oyen
Pretérito imperfecto yo oía oías vos oías él, ella, usted oía nosotros oíamos vosotros oíais ustedes, ellos oían
Pretérito perfecto yo oíste vos oíste él, ella, usted oyó nosotros oímos vosotros oísteis ustedes, ellos oyeron
Pretérito pluscuamperfecto yo había oído habías oído vos habías oído él, ella, usted había oído nosotros habíamos oído vosotros habíais oído ustedes, ellos habían oído
Pretérito perfecto compuesto yo he oído has oído vos has oído él, ella, usted ha oído nosotros hemos oído vosotros habéis oído ustedes, ellos han oído
Futuro yo oiré oirás vos oirás él, ella, usted oirá nosotros oiremos vosotros oiréis ustedes, ellos oirán
Futuro compuesto yo habré oído habrás oído vos habrás oído él, ella, usted habrá oído nosotros habremos oído vosotros habréis oído ustedes, ellos habrán oído
Pretérito anterior† yo hube oído hubiste oído vos hubiste oído él, ella, usted hubo oído nosotros hubimos oído vosotros hubisteis oído ustedes, ellos hubieron oído
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo oiría oirías vos oirías él, ella, usted oiría nosotros oiríamos vosotros oiríais ustedes, ellos oirían
Condicional compuesto yo habría oído habrías oído vos habrías oído él, ella, usted habría oído nosotros habríamos oído vosotros habríais oído ustedes, ellos habrían oído
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo oiga que tú oigas que vos oigas, oigás que él, que ella, que usted oiga que nosotros oigamos que vosotros oigáis que ustedes, que ellos oigan
Pretérito imperfecto que yo oyera, oyese que tú oyeras, oyeses que vos oyeras, oyeses que él, que ella, que usted oyera, oyese que nosotros oyéramos, oyésemos que vosotros oyerais, oyeseis que ustedes, que ellos oyeran, oyesen
Pretérito perfecto que yo haya oído que tú hayas oído que vos hayas oído que él, que ella, que usted haya oído que nosotros hayamos oído que vosotros hayáis oído que ustedes, que ellos hayan oído
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera oído, hubiese oído que tú hubieras oído, hubieses oído que vos hubieras oído, hubieses oído que él, que ella, que usted hubiera oído, hubiese oído que nosotros hubiéramos oído, hubiésemos oído que vosotros hubierais oído, hubieseis oído que ustedes, que ellos hubieran oído, hubiesen oído
Futuro† que yo oyere que tú oyeres que vos oyeres que él, que ella, que usted oyere que nosotros oyéremos que vosotros oyereis que ustedes, que ellos oyeren
Futuro compuesto† que yo hubiere oído que tú hubieres oído que vos hubieres oído que él, que ella, que usted hubiere oído que nosotros hubiéremos oído que vosotros hubiereis oído que ustedes, que ellos hubieren oído
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) oye (vos) (usted) oiga (nosotros) oigamos (vosotros) oíd (ustedes) oigan
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones [▲▼]

oír
pronunciación (AFI) [oˈiɾ]
silabación o-ír
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

1

Oír, percibir sonidos.

2

Escuchar, prestar atención.

3

Oír, escuchar las peticiones de otra persona.

Conjugación de oír paradigma: oír (irregular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo oír ter oído
Gerundio oíndo tendo oído
Participio oído
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu oír por . ti oíres por . ele, por . ela, por . vostede oír por . nós oírmos por . vós oírdes por . vostedes, por . eles, por . elas oíren
Infinitivo compuesto por . eu ter oído por . ti teres oído por . ele, por . ela, por . vostede ter oído por . nós termos oído por . vós terdes oído por . vostedes, por . eles, por . elas teren oído
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu oio ti oes el, el, vostede oe nós oímos vós oídes vostedes, eles, elas oen
Pretérito imperfecto eu oía ti oías el, el, vostede oía nós oïamos vós oïades vostedes, eles, elas oían
Pretérito perfecto eu oín ti oíches el, el, vostede oíu nós oímos vós oístes vostedes, eles, elas oíron
Pretérito pluscuamperfecto eu oíra ti oíras el, el, vostede oíra nós oiramos vós oirades vostedes, eles, elas oíran
Pretérito perfecto compuesto eu teño oído ti tes oído el, el, vostede ten oído nós temos oído vós tendes oído vostedes, eles, elas teñen oído
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña oído ti tiñas oído el, el, vostede tiña oído nós tiñamos oído vós tiñades oído vostedes, eles, elas tiñan oído
Futuro eu oirei ti oirás el, el, vostede oirá nós oiremos vós oiredes vostedes, eles, elas oirán
Futuro compuesto eu terei oído ti terás oído el, el, vostede terá oído nós teremos oído vós teredes oído vostedes, eles, elas terán oído
Pretérito anterior† eu tiven oído ti tiveches oído el, el, vostede tivo oído nós tivemos oído vós tivestes oído vostedes, eles, elas tiveron oído
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu oiría ti oirías el, el, vostede oiría nós oiriamos vós oiriades vostedes, eles, elas oirían
Condicional compuesto eu tería oído ti terías oído el, el, vostede tería oído nós teriamos oído vós teriades oído vostedes, eles, elas terían oído
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu oia que ti oias que ele, que ela, que vostede oia que nós oiamos que vós oiades que vostedes, que eles, que elas oian
Pretérito imperfecto que eu oíse que ti oíses que ele, que ela, que vostede oíse que nós oísemos que vós oísedes que vostedes, que eles, que elas oísen
Pretérito perfecto que eu teña oído que ti teñas oído que ele, que ela, que vostede teña oído que nós teñamos oído que vós teñades oído que vostedes, que eles, que elas teñan oído
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese oído que ti tiveses oído que ele, que ela, que vostede tivese oído que nós tivésemos oído que vós tivésedes oído que vostedes, que eles, que elas tivesen oído
Futuro† que eu oír que ti oíres que ele, que ela, que vostede oír que nós oírmos que vós oírdes que vostedes, que eles, que elas oíren
Futuro compuesto† que eu tiver oído que ti tiveres oído que ele, que ela, que vostede tiver oído que nós tivermos oído que vós tiverdes oído que vostedes, que eles, que elas tiveren oído
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) oe (vostede) oia (nós) oiamos (vós) oíde (vostedes) oian
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

1

Primera persona del singular (eu) del futuro de subjuntivo de oír.

2

Tercera persona del singular (ela, el; vostede, 2ª pers.) del futuro de subjuntivo de oír.

3

Primera persona del singular (eu) del infinitivo conjugado de oír.

4

Tercera persona del singular (ela, el; vostede, 2ª pers.) del infinitivo conjugado de oír.

  1. 1 2 3 «oír» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.