klevout - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Tostaat ouzh clywed e kembraeg.

Verb

klevout /ˈkleː.vut/, /ˈklɛ.wːut/ verb kreñv (anv-gwan-verb : klevet) (displegadur)

  1. Dont da c'houzout dre ar skouarn pe dre ar fri.
  2. Selaou (en doare-gourc'hemenn).
  3. klevout sklaer, klevout fall
  4. klevout gant unan bennak: klevout trouz, klevout kroz gant ub
  5. Klevout un dra bennak
    • Klevet em eus e oa marv.
  6. Klevout un dra bennak (ur gaoz, ur gaou) gant unan bennak
  7. klevout unan bennak oc'h ober un dra bennak
  8. klevout anv eus un dra pe eus un den
  9. klevout ur c'hwezh
  10. bezañ mat, trist, ponner da glevout
  1. en em glevout (ha gwelout emglev)

Doareoù-skrivañ all

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Troidigezhioù