buru - Wikiztegia (original) (raw)
IPA: /ˈbu.ɾu/
/Oraindik ez daukagu hitz honen etimologia. Lagundu ezazu jartzen./
"buru"
| IZEN BIZIGABEAREN DEKLINABIDEA | |||
|---|---|---|---|
| MUGAGABEA | SINGULARRA | PLURALA | |
| ABSOLUTIBOA | buru | burua | buruak |
| ERGATIBOA | buruk | buruak | buruek |
| DATIBOA | bururi | buruari | buruei |
| GENITIBOA | bururen | buruaren | buruen |
| SOZIATIBOA | bururekin | buruarekin | buruekin |
| DESTINATIBOA | bururentzat | buruarentzat | buruentzat |
| MOTIBATIBOA | bururengatik | buruarengatik | buruengatik |
| INSTRUMENTALA | buruz | buruaz | buruez |
| INESIBOA | burutan | buruean | buruetan |
| LOKATIBOA | burutako | buruko | buruetako |
| ADLATIBOA | burutara | burura | buruetara |
| MUGA-ADLATIBOA | burutaraino | bururaino | buruetaraino |
| HURBILTZE ADLATIBOA | burutarantz | bururantz | buruetarantz |
| ADLATIBO DESTINATIBOA | burutarako | bururako | buruetarako |
| ABLATIBOA | burutatik | burutik | buruetatik |
| PARTITIBOA | bururik | - | - |
| PROLATIBOA | burutzat | - | - |
Pertsona baten burua.
- Gizaki eta animalietan gorputzaren goiko atala burmuina, begiak, belarriak, sudurra eta ahoa dituena.
- Adibidea: Txapela buruan eta ibili munduan.
buru.
- Adimena.
- Adibidea: Ikasketak ohorezko matrikularekin amaitu ditu, buru argia baita.
- buruargi
- buruarin
- burubero
- burubide
- buruera
- burugabe
- burugorri
- buruhauste
- burujabe
- buruketa
- bururatu
- Tresna baten puntaren aurkako mutur zabal edota biribila, orratz, iltze edo ezpatarena esaterako.
- Adibidea: Hau mina! Iltzearen buruari eman beharrean hatzari eman diot mailuarekin.
- Zerbaiten muturra, batez ere nagusia denean, mahai edo ohearena besteak beste.
- Adibidea: Lehendakaria mahaiaren buruan eseri zen bilera hasi aurretik.
"buru"
| IZEN BIZIGABEAREN DEKLINABIDEA | |||
|---|---|---|---|
| MUGAGABEA | SINGULARRA | PLURALA | |
| ABSOLUTIBOA | buru | buru | buruk |
| ERGATIBOA | buruek | buruk | buruek |
| DATIBOA | burui | bururi | buruei |
| GENITIBOA | buruen | bururen | buruen |
| SOZIATIBOA | buruekin | bururekin | buruekin |
| DESTINATIBOA | buruentzat | bururentzat | buruentzat |
| MOTIBATIBOA | buruengatik | bururengatik | buruengatik |
| INSTRUMENTALA | buruz | buruz | buruez |
| INESIBOA | burutan | burun | buruetan |
| LOKATIBOA | burutako | buruko | buruetako |
| ADLATIBOA | burutara | burura | buruetara |
| MUGA-ADLATIBOA | burutaraino | bururaino | buruetaraino |
| HURBILTZE ADLATIBOA | burutarantz | bururantz | buruetarantz |
| ADLATIBO DESTINATIBOA | burutarako | bururako | buruetarako |
| ABLATIBOA | burutatik | burutik | buruetatik |
| PARTITIBOA | buruik | - | - |
| PROLATIBOA | buruat | - | - |
- Buruzagia.
- Adibidea: Gurasoak galdu eta gero, Eneko familia buru bilakatu zen.
buru.
- Liburu baten kapitulua.
- Adibidea: Buru hau irakurtzen bukatutakoan lagunduko dizut.
- Landare batzuen egitura biribila.
- Adibidea: Bi baratxuri-buru bota dizkiot zopari.
- Abere talde batean horietako bakoitza.
- Adibidea: Artzaina 500 buru dituen artaldearekin mendira igo da.
- Botanikan, buruxka.
- Adibidea: Gariak buru bakun anitz ditu.
- Txaluparen lehen tosta.
- Adibidea: Itsasontziaren buruan bela dago.