villa — Wiktionnaire, le dictionnaire libre (original) (raw)

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Du latin villa dont sont issus ville, village, vilain, etc. en français.

Singulier Pluriel
villa villas
\vil.la\

villa \vil.la\ féminin

  1. Maison de plaisance à la campagne.
    • Les habitants des villas et des pavillons environnants passèrent rapidement de la curiosité malveillante à l’agression. — (H. G. Wells, La Guerre dans les airs, 1908, traduction d’Henry-D. Davray et B. Kozakiewicz, Mercure de France, Paris, 1910, page 235 de l’édition de 1921)
  2. Type de voie, parfois en impasse.

Modifier la liste d’anagrammes

Du latin villa.

villa \Prononciation ?\

  1. Villa (en Amérique, on imagine qu'une villa est une maison à la campagne en Europe : on l’appelle localement, a vacation home_)_

Du latin villa.

villa \Prononciation ?\ commun

  1. Villa.

Du latin villa.

Singulier Pluriel
villa villas

villa \Prononciation ?\ féminin

  1. Ville, bourg.
  2. Villa.

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Avec suffixespossessifs Singulier Pluriel
1re personne villani villamme
2e personne villasi villanne
3e personne villansa

villa \ˈʋi.lːɑ\

  1. Laine.
    • tehty villasta
      Fabriqué de laine, être en laine.

Dérivés

villa \ˈʋi.lːɑ\

  1. Villa.

villa \ˈvilːɑ\

  1. Accusatif II singulier de villa.

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

villa \vi.llɒ\

  1. Fourchette.

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

villa \vɪ.ɬa\

  1. Aberration.

Du latin villa.

Singulier Pluriel
villa\Prononciation ?\ ville\Prononciation ?\

villa \Prononciation ?\ féminin

  1. Villa.

Modifier la liste d’anagrammes

De vicus → voir viculus, vilicus, vilica, villicus et villica.

Cas Singulier Pluriel
Nominatif villă villae
Vocatif villă villae
Accusatif villăm villās
Génitif villae villārŭm
Datif villae villīs
Ablatif villā villīs

villa \Prononciation ?\ féminin , 1re déclinaison

  1. Bien, domaine, fonds, propriété à la campagne.
  2. Métairie, ferme.

villa /ˈvilːɑ/

  1. Épithète de villas.

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Du latin villa.

Commun Indéfini Défini
Singulier villa villan
Pluriel villor villorna

villa \Prononciation ?\ commun

  1. Erreur, illusion.
Commun Indéfini Défini
Singulier villa villan
Pluriel villor villorna

villa \Prononciation ?\ commun

  1. Villa.

Du latin villa.

Cas Singulier Pluriel
Nominatif villa villy
Génitif villy vill
Datif ville villám
Accusatif villu villy
Vocatif villo villy
Locatif ville villách
Instrumental villou villami

villa \Prononciation ?\ féminin

  1. Villa (dans un contexte historique ou latin).
    • Často se jednalo o sídliště disperzního typu, které se skládalo z více značně nezávislých hospodářství, která se navíc mohla v rámci villy stěhovat, respektive se od mateřského sídliště odštěpovat nebo být pohlcována.
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)