caer - Wiktionary (original) (raw)
do Galizionario, dicionario galego na Internet.
 |
Entrada incompleta Esta páxina está marcada para ser completada. Pode axudar no Galizionario completándoa. |
|---|
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués caer, do latín vulgar *cadēre, do latín cadere, de cadō, do protoitálico *kadō, do protoindoeuropeo *ḱad-.
Pronuncia: /kaˈeɾ/ (AFI)
Verbo intransitivo
caer
- Perder o equilibrio.
- Desprazarse verticalmente cara abaixo pola acción da gravidade.
- Desprenderse algo do que estaba pegado ou suxeito.
- Coincidir un día ou acontecemento en tal día da semana, data ou datas.
- Sinónimos: cadrar.
- Diminuír a un valor menor.
Termos relacionados
- caer da burra
- caer de chope
- caer do ceo
- caer enfermo
- caer na conta
- caer o pelo
- caer os ollos
- caer redondo
- caer sobre
- estar a caer
Traducións
- Alemán: fallen (de).
- Aragonés: cayer (an)
- Castelán: caer (es)
- Catalán: caure (ca)
- Chinés: 下降 (zh)
- Francés: tomber (fr).
- Inglés: drop (en), fall (en)
- Italiano: cascare (it).
- Occitano: càder (oc)
- Portugués: cair (pt)
- Romanés: cădea (ro)
- Siciliano: càdiri (scn)
- Vasco: erori (eu), jausi (eu)
Conxugación
Verbo semirregular da 2ª conxugación
Castelán
- Etimoloxía: do latín vulgar *cadēre, do latín cadere, de cadō, do protoitálico *kadō, do protoindoeuropeo *ḱad-.
- Pronuncia: /kaˈeɾ/ (AFI)
Verbo
caer
- Caer.