cara - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Pronuncia: /ˈka.ɾa̝/ (AFI)

Substantivo feminino

cara (_sg: cara; _pl: caras)

1. (Anatomía) Parte frontal da cabeza dende a liña do cabelo até o queixo.
   • Exemplo: Tiña a cara rubia do esforzo de subir a costa.
   • Sinónimos: face, faciana, rostro.

Termos relacionados

• careta, careto

Traducións

• Alemán: Gesicht (de).
• Asturiano: cara (ast), rostru (ast).
• Castelán: cara (es), rostro (es).
• Catalán: cara (ca), rostre (ca).
• Esloveno: obraz (sl).
• Francés: visage (fr).
• Grego: πρόσωπο (el).
• Inglés: face (en).
• Italiano: faccia (it).
• Polaco: twarz (pl).
• Ruso: лицо (ru).

Asturiano

• Pronuncia: [ ˈkaɾa ] (AFI)

Substantivo feminino

cara (_sg: cara; _pl: cares)

1. (Anatomía) Cara, face, faciana, rostro.
   • Sinónimos: rostru.

Castelán

Substantivo feminino

cara (_sg: cara; _pl: caras)

1. (Anatomía) Cara, face, faciana, rostro.

Catalán

Substantivo feminino

cara (_sg: cara; _pl: cares)

1. (Anatomía) Cara, face, faciana, rostro.
   • Exemplo: No puc deixar de mirar la seva cara.

Irlandés

• Etimoloxía: do irlandés antigo carae.

Substantivo

cara

1. Amigo (persoa coa que se ten unha amizade).

Portugués

Substantivo feminino

cara (_sg: cara; _pl: caras)

1. (Anatomía) Cara, face, faciana, rostro.

Termos relacionados

• com cara de poucos amigos
• com cara de enterro