istmo - Wiktionary (original) (raw)
do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Galego
Etimoloxía: do latín isthmus, do grego antigo ἰσθμός.
Pronuncia: /ˈistmo̝/ (AFI)
Substantivo masculino
istmo (_sg: istmo; _pl: istmos)
- (Xeografía) Faixa estreita de terra con mar ás bandas que une dúas extensións maiores, xeralmente unha península cun territorio maior.
- (Anatomía) Certas partes do corpo que teñen semellanza en forma co istmo xeográfico, como unha unión estreita entre dúas estruturas maiores.
Termos relacionados
Traducións
- Alemán: Landenge (de), Isthmus (de), Enge (de)
- Asturiano: ismu (ast)
- Castelán: istmo (es)
- Catalán: istme (ca)
- Chinés: 地峡 (zh)
- Francés: isthme (fr)
- Inglés: isthmus (en)
- Noruegués: eid (no)
- Nórdico antigo: eið (non)
- Occitano: istme (oc)
- Polaco: przesmyk (pl)
- Portugués: istmo (pt)
- Sueco: näs (sv)
- Vasco: istmo (eu)
Castelán
- Etimoloxía: do latín isthmus, do grego antigo ἰσθμός.
Substantivo masculino
istmo (_sg: istmo; _pl: istmos)
Italiano
- Etimoloxía: do latín isthmus, do grego antigo ἰσθμός.
Substantivo masculino
istmo (_sg: istmo; _pl: istmi)
Portugués
- Etimoloxía: do latín isthmus, do grego antigo ἰσθμός.
Substantivo masculino
istmo (_sg: istmo; _pl: istmos)
Vasco
- Etimoloxía: do latín isthmus, do grego antigo ἰσθμός.
Substantivo
istmo