mente - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: do galego-portugués mente, do latín mentem, de mēns, do protoindoeuropeo *méntis_._
• Pronuncia: /ˈmente̝/ /ˈmɛnte̝/ (AFI)

Substantivo feminino

mente (_sg: mente; _pl: mentes)

1. Construción psicolóxica que aglutina os actos de percepción, cognición ou emoción, é dicir, o conxunto das funcións psíquicas que permiten pensar, razoar, imaxinar...
2. Facultade dunha persoa lembrar cousas pasadas.
   • Sinónimos: memoria.

Traducións

• Alemán: Geist (de), Sinn (de), Verstand (de)
• Castelán: mente (es)
• Catalán: ment (ca)
• Francés: esprit (fr)
• Inglés: mind (en)
• Italiano: mente (it)
• Portugués: mente (pt)

Castelán

• Etimoloxía: do latín mentem, de mēns, do protoindoeuropeo *méntis_._

Substantivo feminino

mente (_sg: mente; _pl: mentes)

1. Mente.

Italiano

• Etimoloxía: do latín mentem, de mēns, do protoindoeuropeo *méntis_._

Substantivo feminino

mente (_sg: mente; _pl: menti)

1. Mente.

Portugués

• Etimoloxía: do galego-portugués mente, do latín mentem, de mēns, do protoindoeuropeo *méntis_._

Substantivo feminino

mente (_sg: mente; _pl: mentes)

1. Mente.