queixo - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Pronuncia: [ˈkej.ʃʊ] (AFI)

queixo1

queixo no mercado

• Etimoloxía: do latín casĕus.

Substantivo masculino

queixo (_sg: queixo; _pl: queixos)

1. (Alimentación) Alimento feito co leite callado dos animais domésticos (vaca, cabra, ovella, búfala, etc.).
   • Observacións: O leite cállase cunha enzima obtida do estómago dos becerros, dalgúns vexetais ou, actualmente, cun substituto microbiolóxico producido en laboratorio.

Termos relacionados

• presoiro, queixada, queixaría, queixeira, queixeiro, queixiño, queixo Arzúa-Ulloa, queixo azul, queixo branco pasteurizado, queixo de barra, queixo de bóla, queixo de Burgos, queixo de porco, queixo de tetilla, queixo desnatado, queixo do Cebreiro, queixo en po, queixo extragraxo, queixo fresco, queixo fundido, queixo graxo, queixo madurecido, queixo manchego, queixo relado, queixo San Simón da Costa, queixo semidesnatado, queixo semigraxo, requeixo, soro

Traducións

(1) Alimento derivado do leite

queixo2

Substantivo masculino

queixo (_sg: queixo; _pl: queixos)

1. (Anatomía) Parte inferior da cara debaixo da boca que se corresponde co óso maxilar inferior ou mandíbula.
   • Sinónimos: queixada, queixelo.

Traducións

• Alemán: Kinn (de).
• Castelán: mentón (es), mandíbula (es).
• Catalán: mandíbula (ca).
• Danés: hage (da).
• Esloveno: brada (sl).
• Esperanto: makzelo (eo), mentono (eo).
• Francés: menton (fr).
• Indonesio: dagu (id)
• Inglés: chin (en).
• Italiano: mento (it).
• Náhuatl: camachalli (nah)
• Portugués: queixo (pt).

Portugués

Substantivo masculino

queixo (_sg: queixo; _pl: queixos)

1. Queixo (parte da cara).