haber - Wiktionario (original) (raw)

Del latino habēre.

API: /ˈ(h)a.beɾ/

1. Posseder o tener in proximitate de se. Se usa figurativemente tamben.
   Haber un auto, un casa, moneta. Haber tempore, patientia.
2. Indica le etate.
   Alberto ha 39 annos.
3. Se usa con le participio passate pro formar le tempores perfecte.
   Io ha viagiate multo. Quando tu habera finite, il sera troppo tarde.
4. (impersonal) Vide il ha.

• anglese: have → en
• espaniol: tener → es (1), haber → es (3)
• francese: avoir → fr
• italiano: avere → it
• portugese: ter → pt (1)
• germano: haben → de

1. haber (3)