diabolus - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| diabolus | API: /diˈabolus/ | (classice) |
|---|
| diabolus | API: /diˈabolus/ | (ecclesiastice) |
|---|
← Graeca Antiqua: διάβολος (diabolos, sycophanta).
diabol|us, -ī masc.
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | diabolus | diabolī | I |
| gen. | diabolī | diabolōrum | II |
| dat. | diabolō | diabolīs | III |
| acc. | diabolum | diabolōs | IV |
| abl. | diabolō | diabolīs | VI |
| voc. | diabole | diabolī | V |
Daemon malus
| Anglice: devil (en) Dacoromane: diavol (ro) m, drac (ro) m Esperantice: diablo (eo) Germanice: Teufel (de) m | Hispanice: diablo (es) m Italice: diavolo (it) m Lusitane: diabo (pt) m |
|---|