impero - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: im·pe·rō — morphologica: im-per-o

← in- + parō

impĕr|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Iubere, mandāre.
  2. Regnāre.

­

Thema Vox activa
imper- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. imperō imperem imperābam imperārem imperābō
II. sing. imperās imperēs imperā! imperābās imperārēs imperābis imperātō!
III. sing. imperat imperet imperābat imperāret imperābit imperātō!
I. plur. imperāmus imperēmus imperābāmus imperārēmus imperābimus
II. plur. imperātis imperētis imperāte! imperābātis imperārētis imperābitis imperātōte!
III. plur. imperant imperent imperābant imperārent imperābunt imperantō!
Thema Vox passiva
imper- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. imperor imperer imperābar imperārer imperābor
II. sing. imperāris imperēris imperāre! imperābāris imperārēris imperāberis imperātor!
III. sing. imperātur imperētur imperābātur imperārētur imperābitur imperātor!
I. plur. imperāmur imperēmur imperābāmur imperārēmur imperābimur
II. plur. imperāminī imperēminī imperāminī! imperābāminī imperārēminī imperābiminī —
III. plur. imperantur imperentur imperābantur imperārentur imperābuntur imperantor!
Thema Vox activa
imperāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. imperāvī imperāverim imperāveram imperāvissem imperāverō
II. sing. imperāvistī imperāveris imperāverās imperāvissēs imperāveris
III. sing. imperāvit imperāverit imperāverat imperāvisset imperāverit
I. plur. imperāvimus imperāverimus imperāverāmus imperāvissēmus imperāverimus
II. plur. imperāvistis imperāveritis imperāverātis imperāvissētis imperāveritis
III. plur. imperāvērunt imperāverint imperāverant imperāvissent imperāverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva imperāre imperāvisse imperātūrum,-am, -um esse imperāns imperātūrus,-a, -um­
Voxpassiva imperārī imperātum,-am, -um esse imperātum īrī imperātus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
imperandī imperandus, -a, -um imperātum imperātū

Iubere, mandare

Anglice: command (en), impose (en) Germanice: befehlen (de), anordnen (de)

Regnare

Anglice: rule (en), govern (en) Germanice: herrschen (de), regieren (de)