mora - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mo·ra — morphologica: mor-a
mor|a, -ae fem. [1][2][3][4][5]
- Cunctatio, dilatio, tarditas
- (Translate) intervallum et spatium temporis [1]
- (Meton.) res ipsa, quae aliquid retinet, sustinet, aut retardat [1]
| Cunctatio, dilatio, tarditas |
dilatare ▼ |
| Cunctatio, dilatio, tarditas |
collabi ▲ |
- Anglice: delay (en)
- Germanice: Verzug (de) f, Verzögerung (de) f, Aufschub (de) m, Aufenthalt (de) m
| Intervallum et spatium temporis |
dilatare ▼ |
| Intervallum et spatium temporis |
collabi ▲ |
- Anglice: duration (en)
- Germanice: Zeitraum (de) m, Zeit (de) f
| Res ipsa, quae aliquid retinet, sustinet, aut retardat |
dilatare ▼ |
| Res ipsa, quae aliquid retinet, sustinet, aut retardat |
collabi ▲ |
- Anglice: impediment (en), obstacle (en)
- Germanice: Hindernis (de) n
Discretiva
![]() |
mora dictio est in variis linguis: |
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma |
Modus flexurae |
originis |
| morā |
casus ablativus singularis |
substantivi mora |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mo·rā — morphologica: mor-a
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma |
Modus flexurae |
originis |
| mōra |
casus nominativus singularis · genus femininum |
adiectivi mōrus |
| mōra |
casus vocativus singularis · genus femininum |
adiectivi mōrus |
| mōra |
casus nominativus pluralis · genus neutrum |
adiectivi mōrus |
| mōra |
casus accusativus pluralis · genus neutrum |
adiectivi mōrus |
| mōra |
casus vocativus pluralis · genus neutrum |
adiectivi mōrus |
| mōra |
casus nominativus pluralis |
substantivi mōrum |
| mōra |
casus accusativus pluralis |
substantivi mōrum |
| mōra |
casus vocativus pluralis |
substantivi mōrum |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mō·ra — morphologica: mor-a
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma |
Modus flexurae |
originis |
| mōrā |
casus ablativus singularis · genus femininum |
adiectivi mōrus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mō·rā — morphologica: mor-a
Fontes
- 1 2 3 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 287 — “MŎRA, ae, f. 1.”
- ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 511 — “1. mŏra, ae, f.”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — 1. mora, ae, f. (tom. 2, p. 1002)
- ↑ Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum) — mora
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — mora