pes - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| pēs | API: /peːs/ | (classice) |
|---|
← radice Protindeuropaea *ped-.
pēs, pĕdis masc.
- Crūris pars terminalis, hominis animalisve; praesertim, pars sub talo; pars animalis in qua nititur dum stat vel movet.
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | pēs | pedēs | I |
| gen. | pedis | pedum | II |
| dat. | pedī | pedibus | III |
| acc. | pedem | pedēs | IV |
| abl. | pede | pedibus | VI |
| voc. | pēs | pedēs | V |
A voce “pes” derivantur …
Cruris pars terminalis
| Anglice: foot (en) Batave: voet (nl) m Dacoromane: picior (ro) n Esperantice: piedo (eo) Francogallice: pied (fr) m | Germanice: Fuß (de) m Graeca Antiqua: πούς m (poýs) Hispanice: pie (es) m Islandice: fótur (is) m |
|---|
Discretiva
| pes dictio est in variis linguis: |
|---|