pes - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

pēs API: /peːs/ (classice)

← radice Protindeuropaea *ped-.

pēs, pĕdis masc.

  1. Crūris pars terminalis, hominis animalisve; praesertim, pars sub talo; pars animalis in qua nititur dum stat vel movet.
m. sing. plur.
nom. pēs pedēs I
gen. pedis pedum II
dat. pedī pedibus III
acc. pedem pedēs IV
abl. pede pedibus VI
voc. pēs pedēs V

A voce “pes” derivantur …

Cruris pars terminalis

Anglice: foot (en) Batave: voet (nl) m Dacoromane: picior (ro) n Esperantice: piedo (eo) Francogallice: pied (fr) m Germanice: Fuß (de) m Graeca Antiqua: πούς m ‎(poýs) Hispanice: pie (es) m Islandice: fótur (is) m

Discretiva

pes dictio est in variis linguis: