prohibeo - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

prohibeō API: /proˈhibeoː/ (classice)

Syllabificatio phonetica: pro·hi·be·ō — morphologica: pro-hib-eo

pro + habeō

prohib|ĕō, -ēre, -ŭī, -ĭtum

  1. Curare ut aliquis aut aliquid procul restet.
  2. (Fig.) impedīre.
  3. Interdīcere, vetāre.

­

Thema Vox activa
prohib- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. prohibeō prohibeam prohibēbam prohibērem prohibēbō
II. sing. prohibēs prohibeās prohibē! prohibēbās prohibērēs prohibēbis prohibētō!
III. sing. prohibet prohibeat prohibēbat prohibēret prohibēbit prohibētō!
I. plur. prohibēmus prohibeāmus prohibēbāmus prohibērēmus prohibēbimus
II. plur. prohibētis prohibeātis prohibēte! prohibēbātis prohibērētis prohibēbitis prohibētōte!
III. plur. prohibent prohibeant prohibēbant prohibērent prohibēbunt prohibentō!
Thema Vox passiva
prohib- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. prohibeor prohibear prohibēbar prohibērer prohibēbor
II. sing. prohibēris prohibeāris prohibēre! prohibēbāris prohibērēris prohibēberis prohibētor!
III. sing. prohibētur prohibeātur prohibēbātur prohibērētur prohibēbitur prohibētor!
I. plur. prohibēmur prohibeāmur prohibēbāmur prohibērēmur prohibēbimur
II. plur. prohibēminī prohibeāminī prohibēminī! prohibēbāminī prohibērēminī prohibēbiminī
III. plur. prohibentur prohibeantur prohibēbantur prohibērentur prohibēbuntur prohibentor!
Thema Vox activa
prohibu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. prohibuī prohibuerim prohibueram prohibuissem prohibuerō
II. sing. prohibuistī prohibueris prohibuerās prohibuissēs prohibueris
III. sing. prohibuit prohibuerit prohibuerat prohibuisset prohibuerit
I. plur. prohibuimus prohibuerimus prohibuerāmus prohibuissēmus prohibuerimus
II. plur. prohibuistis prohibueritis prohibuerātis prohibuissētis prohibueritis
III. plur. prohibuērunt prohibuerint prohibuerant prohibuissent prohibuerint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva prohibēre prohibuisse prohibitūrum,-am, -um esse prohibēns prohibitūrus,-a, -um­
Voxpassiva prohibērī prohibitum,-am, -um esse prohibitum īrī prohibitus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
prohibendī prohibendus, -a, -um prohibitum prohibitū

Procul tenere

Anglice: keep off (en), avert (en) Germanice: fernhalten (de), abwehren (de), abwenden (de)

Impedire

Anglice: hinder (en), prevent (en), restrain (en) Germanice: verhindern (de), behindern (de), hindern (de)

Interdicere, vetare

Anglice: forbid (en), prohibit (en) Germanice: verbieten (de), untersagen (de)