sagitta - Victionarium (original) (raw)
Sagitta.
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| sagitta |  |
API: /saˈgitta/ | (classice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: sa·git·ta — morphologica: sagitt-a
săgitt|a, -ae fem.
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | sagitta | sagittae | I |
| gen. | sagittae | sagittārum | II |
| dat. | sagittae | sagittīs | III |
| acc. | sagittam | sagittās | IV |
| abl. | sagittā | sagittīs | VI |
| voc. | sagitta | sagittae | V |
Telum quod arcus mittit
| Anglice: arrow (en) Dacoromane: săgeată (ro) f Esperantice: sago (eo) Francogallice: flèche (fr) f Germanice: Pfeil (de) m Graeca Antiqua: ἰός m (iós)}} | Hispanice: flecha (es) f Islandice: píla (is) f Italice: freccia (it) f Neograece: βέλος (el) n (vélos) Ruthenice: стрела́ (ru) f (strelá) Slovene: puščíca (sl) f |
|---|