rots - Wiktionary (original) (raw)

'n rots

rots v /rɒts/

  1. 'ne groeate, ruge stein, veural eine waat vas zitj inne gróndj

Aafbraeking

Net get anges gesjreve

Synonieme

Aafleijinge

Verwantje wäörd

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rots rotse rotsen
IPA /rɒts/ /rɒdz/ /rɒtsə/ /rɒtsən/
dim. sjrif rötske rötsken rötskes
IPA /rœtskə/ /rœtskən/ /rœtskəs/ /rœtskəz/
Frans: roche v Gotisch: 𐌷𐌰𐌻𐌻𐌿𐍃(got:) m Grieks (nuuj): βράχος(el:) m Ieslandjs: klettur(is:) m Ingels: rock(en:) Japans: (ja:) Koreaans: 바위(ko:) Nederlandjs: rots g Ogoen: ose(guw:) Pruus: Fels m Sjinees: (zh:) Spaans: roca v, peña v Zweeds: berg ó

rots /rɒts/

  1. (neet-lemma) partitief van rot
  2. (neet-lemma) inkelveljige vorm inne positieve flexieadverbiaal van rot

Aafbraeking

rots /rɒts/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen twieëdje-persoeansvorm (doe) innen hujigen tied van rotte

Aafbraeking