camin — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin medieval camminus, eissit del gallés *cammano-, d'un ancian *cangsmano-, derivat del vèrb *cing- «anar, marchar» [1].

Prononciacion

/kaˈmi/, /kaˈmi/

França (Bearn) : escotar « camin »

Sillabas

ca | min (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
camin camins
[kaˈmi] [kaˈmis]

camin masculin

  1. Via de comunicacion terrèstra, mai que mai situada en zona rurala.

Variantas dialectalas

Derivats

Locucions derivadas

Traduccions

alemand: Pfad (de) masculin anglés: path (en), way (en) catalan: camí (ca) masculin espanhòl: camino (es) masculin francés: chemin (fr) masculin italian: cammino (it) masculin polonés: ścieżka (pl) portugués: caminho (pt) masculin

Referéncias