costuma — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

D'un latin vulgar derivat del classic cōnsuētūdinem, acusatiu de cōnsuētūdō.

Prononciacion

/kusˈtymo/, /kusˈtymo/

França (Bearn) : escotar « costuma »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
costuma costumas
[kusˈtymo] [kusˈtymos]

costuma femenin

  1. Biais de faire establit per un long usatge.

Derivats

Sinonims

Locucion adverbiala

Traduccions

alemand: Brauch (de) masculin, Sitte (de) femenin anglés: habit (en) catalan: costum (ca) masculin francés: habitude (fr) femenin, coutume (fr) femenin naut sorab: wašnje (hsb) neutre zolo: inkambo (zu)

Forma de vèrb

costuma

  1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de costumar.
  2. Sefonda persona del singular de l'imperariu afirmatiu costumar.