dàtil — Wikiccionari (original) (raw)
Un article de Wikiccionari.
Dos dàtils
Occitan
Etimologia
Del latin dactylus, manlevat al grèc ancian δάκτυλος (dáktulos) « det », bensai un mot deformat d'una lenga semitica, veire l'arabi دَقَل (daqal) « varietat de palmièr » o l'ebrèu דֶּקֶל (deqel) « datièr ».
Prononciacion
/ˈdatil/, /ˈdatil/
França (Bearn) : escotar « dàtil »
Sillabas
dà | til (2)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| dàtil | dàtils |
| [ˈdatil] | [ˈdatils] |
dàtil masculin
- Fruch del datilièr.
Traduccions
| alemand: Dattel (de) femenin anglés: date (en) breton: datez (br) cannada: ಖರ್ಜೂರ (kn) catalan: dàtil (ca) masculin chèc: datle (cs) espanhòl: dátil (es) masculin esperanto: daktilo (eo) francés: datte (fr) femenin | italian: dattero (it) masculin naut sorab: datla (hsb) femenin neerlandés: dadel (nl) ongrés: datolya (hu) polonés: daktyl (pl) portugués: tâmara (pt) femenin turc: hurma (tr) ucraïnian: фінік (uk) |
|---|