futur — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin futurus (« futur, avenir »), participe futur de sum (« èsser »).

Prononciacion

França (Bearn) : escotar « futur »

Sillabas

fu | tur (2)

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin futur futurs
[fyˈtyɾ] [fyˈtyɾs]
Femenin futura futuras
[fyˈtyɾo̞] [fyˈtyɾo̞s]

futur

  1. Que concernís l’avenir; que se produirà dins l’avenir.
    • L'incertutud de las causas futuras.

Traduccions

alemand: bevorstehend (de), künftig (de), zukünftig (de) anglés: future (en) catalan: futur (ca) espanhòl: futuro (es) francés: futur (fr) italian: futuro (it) polonés: przyszły (pl) portugués: futuro (pt)

Nom comun

Declinason
Singular Plural
futur futurs
[fyˈtyr] [fyˈtyrs]

futur masculin

  1. (gramatica) Temps del mòde indicatiu que concernís l’avenir.
    • Lo futur simple a per punt de referéncia lo present, lo futur anterior a per punt de referéncia un moment del futur.
  2. Avenir, domèni temporal de çò que se passa après lo moment present.
    • Lo futur nos lo dirà.
  3. (Especialament) Projeccion dins l'avenir d'una situacion que pòt càser justa o venir indefinidament ipotetica.
    • La prediccion estatistica establís los futurs mai pobables.
Temps verbals / Temps verbaus
Temps verbals / Temps verbaus Formas impersonalas Infinitiu Gerondiu / participi present Participi passat Indicatiusubjonctiu / subjontiu forma simplaforma compausada Present present de l'indicatiu / indicatiu presentPassat compausat imperfait indicatiu imperfait / imperfait de l'indicatiu autres dialèctes (lengadocian), (provençau) Imperfach indicatiu imperfach / imperfach de l'indicatiu (gascon) Imperfèit indicatiu imperfèit / imperfèit de l'indicatiu (provençau) Imperfèct(e)indicatiu imperfèct(e) imperfèct(e) de l'indicatiu Plus que perfait indicatiu plus que perfait / plus que perfait de l'indicatiu autres dialèctes (lengadocian), (provençau) Plus que perfach indicatiu plus que perfach / plus que perfach de l'indicatiu (gascon) Mei que mperfèit indicatiu mei perfèit / mai que perfèit de l'indicatiu (provençau) Plus que perfèct(e)indicatiu plus que perfèct(e) plus que perfèct(e) de l'indicatiu Preterit / passat simplePretrit compausat Futur / futur simpleFutur anterior Futur deu passat (gascon) forma simplaforma compausada Present present del subjonctiu / subjonctiu present Passat passat del subjoctiu / subjondtiu passat Imperfait subjonctiu imperfait / imperfait del sunbjonctiu autres dialèctes (lengadocian) Imperfach subjon(c)tiu imperfach / imperfach del subjon(c)tiu (provençau) Imperfach subjon(c)tiu imperfach / imperfach del subjon(c)tiu (gascon) Imperfèit subjonctiu imperfèit / imperfèit deu subjon(c)tiu (lengadocian) Imperfèct(e)subjon(c)tiu imperfèct(e) imperfèct(e) del subjon(c)tiu (provençau) Imperfèct(e)subjon(c)tiu imperfèct(e) imperfèct(e) del subjon(c!tiu Plus que perfait subjonctiu plus que perfait / plus que perfait del subjonctiu autres dialèctes (lengadocian) Plus que perfach subjon(c)tiu plus que perfach / plus que perfach del subjon(c)tiu (provençau) Plus que perfach subjon(c)tiu plus que perfach / plus que perfach dau subjon(c)tiu (gascon) Mei que mperfèit subjonctiu mei perfèit / mai que perfèit del subjonctiu (provençau) Plus que perfèct(e)subjonctiu plus que perfèct(e) plus que perfèct(e) del subjonctiu
Condicional / Condicionau
forma simplaforma compausada Present (lengadocian) condicional present, (provençau) (gascon) condicionau present (lengadocian) present del condiconal, (gascon) present deu condiconau (provençau) present dau condiconau Passat (lengadocian) condicional passat, (provençau) (gascon) condicionau passat (lengadocian) passat del condiconal, (gascon) passat deu condiconau (provençau) passat dau condiconau
Imperatiu
Positiu
Negatiu

Sinonims

Catalan

Etimologia

Del latin futurus (« futur, avenir »), participe futur de sum (« èsser »).

Prononciacion

Oriental: /fuˈtu/ Occidental: nord-occidental /fuˈtu/, valencià /fuˈtuɾ/

Sillabas

fu | tur (2)

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin futur futurs
Femenin futura futures

futur

  1. futur.

Nom comun

Declinason
Singular Plural
futur futurs

futur masculin

  1. Futur.

Francés

Etimologia

Del latin futurus (« futur, avenir »), participe futur de sum (« èsser »).

Prononciacion

/fytyʁ/, /fytyʁ/

França (Sant Llorenç de Cerdans) : escotar « futur »

França (Vendèa) : escotar « futur »

Sillabas

fu | tur (2)

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin futur futurs
[fytyʁ] [fytyʁ]
Femenin future futures
[fytyʁ] [fytyʁ]

futur

  1. Futur.

Nom comun

Declinason
Singular Plural
futur futurs
[fytyʁ]

futur masculin

  1. Futur.

Categorias :