gardar — Wikiccionari (original) (raw)

Occitan

Etimologia

Del germanic wardōn (cercar amb los uèlhs) .

Prononciacion

[ɣar'δa]

França (Bearn) : escotar « gardar »

Sillabas

gar | dar (2)

Vèrb

gardar

  1. Preservar, protegir qualqu'un o quicòm de tot damatge o prejudici.

Sinonims

Variantas dialectalas

Traduccions

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu gardar
Gerondiu gardant
Participi passat
singular plural
masculin gardat gardats
femenin gardada gardadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu elela nosautresnosautras vosautresvosautras eleselas
Present gardigarde[N 1] gardas garda gardam gardatz gardan
Imperfach gardavi gardavas gardava gardàvem gardàvetz gardavan
Preterit gardèri gardères gardèt gardèrem gardèretz gardèron
Futur gardarai gardaràs gardarà gardarem gardaretz gardaràn
Condicional gardariái gardariás gardariá gardariam gardariatz gardarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu elela nosautresnosautras vosautresvosautras eleselas
Present garde gardes garde gardem gardetz garden
Imperfach gardèssi gardèsses gardèsgardèsse gardèssem gardèssetz gardèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu elela nosautresnosautras vosautresvosautras eleselas
Afirmatiu garda ! gardem ! gardatz !
Negatiu gardes pas ! gardem pas ! gardetz pas !
Nòtas
Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)