mandra — Wikiccionari (original) (raw)
Un article de Wikiccionari.
Occitan
Etimologia
latin martes
Prononciacion
/ˈmandɾo/, /ˈmandɾo/
França (Bearn) - Lengadocian : escotar « mandra »
Sillabas
man | dra (2)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| mandra | mandras |
| [ˈmandɾo] | [ˈmandɾos] |
mandra femenin, (masculin: mandre)
Una mandra e mandrat
- Zool. Mamifèr carnivòr de la familha dels Canids (Vulpes vulpes).
Mas la tèsta dintrada entre las espatlas èra pas qu'un bèc crocut e dur, sarrat, virat cap au pesquièr, cap a la mandra que l'aucèl espiava amb d'uòlhs redonds, fregs e durs e que jamai non cugàvan.
(La mandra dins lo pesquièr , Verd Paradís II, Max Roqueta)
Sinonims
Traduccions
| albanés: dhelpër (sq) alemand: Fuchs (de) masculin anglés: fox (en) catalan: guineu (ca) femenin, guinarda (ca) femenin, guilla (ca) femenin, rabosa (ca) femenin chèc: liška (cs) espanhòl: zorro (es) masculin, raposa (es) femenin francés: renard (fr), goupil (fr) grèc: αλεπού (el) (alepoú) | ongrés: róka (hu) italian: volpe (it) japonés: 狐 (ja) (きつね, kitsune) neerlandés: vos (nl) polonés: lis (pl) portugués: raposa (pt) romanés: vulpe (ro) turc: tilki (tr) |
|---|
Grico
Etimologia
→ Etimologia de completar. (Ajustar)
Prononciacion
Nom comun
mandra
Referéncias
- Stephanos Lambrinos, 1994, Il dialetto greco salentino nelle poesie locali. Testi. Note grammaticali. Vocabolario etimologico, tèsa de doctorat, Universitat Aristotèl de Tessalonica.