maximum — Wikiccionari (original) (raw)
Un article de Wikiccionari.
Occitan
Etimologia
Del latin maximum « causa la mai granda », neutre substantivat de maximus, superlatif de magnus.
Prononciacion
/masiˈmum/, /masiˈmum/, /maksiˈmum/, /maksiˈmum/
Adjectiu
maximum masculin o femenin, invariable
Antonims
Traduccions
| alemand: Maximum (de), Höchstmaß (de) anglés: maximum (en) basc: catalan: màxim (ca) | espanhòl: máximo (es) francés: maximum (fr) italian: massimum (it) portugués: máximo (pt) |
|---|
Nom comun
maximum masculin, invariable
- (matematicas) L’estat mai grand qu'una quantitat variabla pòsca aténher.
- La soma mai fòrta dins l’òrdre d'aquelas consideradas.
- Lo nivèl mai naut que quicòm pòsca aténher.
Traduccions
| alemand: Maximum (de) anglés: maximum (en), ceiling (en) basc: catalan: màxim (ca) | espanhòl: máximo (es) francés: maximum (fr) italian: massimum (it), maximum (it) portugués: máximo (pt) |
|---|
Anglés
Etimologia
Del latin maximum « causa la mai granda », neutre substantivat de maximus, superlatif de magnus.
Prononciacion
/ˈmæksɪməm/, /ˈmæksɪməm/
Adjectiu
maxnimum
Nom comun
maxnimum (plural: maxima o maximums)
Francés
Etimologia
Del latin maximum « causa la mai granda », neutre substantivat de maximus, superlatif de magnus.
Prononciacion
/maksimɔm/, /maksimɔm/
Adjectiu
maxnimum masculin o femenin (plural tradicional: maxima o ara, maximums)
Nom comun
maxnimum masculin (plural tradicional: maxima o ara, maximums)
Italian
Etimologia
Del latin maximum « causa la mai granda », neutre substantivat de maximus, superlatif de magnus.
Prononciacion
Nom comun
maxnimum masculin (plural maxima)