raubar — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del bas latin raubare, manlevat al francic *raubôn.

Prononciacion

lengadocian, gascon /rawˈβa/, /rawˈβa/

provençau /ʀawˈba/, /ʀawˈba/

França (Bearn) : escotar « raubar »

Sillabas

rau | bar (2)

Vèrb

raubar

  1. Prendre la proprietat de qualqu'un sens son acòrdi.

Variantas dialectalas

Derivats

raubadís raubador raubaire raubagalina raubament raubariá raubatge raubatòri

Traduccions

alemand: stehlen (de) anglés: to steal (en), to rob (en) armèni: գողանալ (hy) basc: lapurtu (eu) catalan: robar (ca), furtar (ca) chèc: krást (cs) corean: 훔치다 (ko) espanhòl: robar (es) esperanto: ŝteli (eo) estonian: varastama (et) finlandés: varastaa (fi), ryövätä (fi) francés: voler (fr), dérober (fr) grèc: κλέβω (el) islandés: stela (is) italian: rubare (it) lituanian: vogti (lt) neerlandés: stelen (nl) norvegian: stela (no) ongrés: lop (hu) polonés: kraść (pl) portugués: roubar (pt), furtar (pt) romanés: a fura (ro) sicilian: arrubbari (scn) suedés: stjäla (sv) turc: çalmak (tr) ucraïnian: красти (uk)

Conjugason

Occitan ancian

Etimologia

Del bas latin raubare, manlevat al francic *raubôn.

Vèrb

raubar

  1. Raubar.
    Ja non sera mos cavalliers
    Qui per raubar se fa guerriers
    Ja hom per esclavar de nueg
    Ni per traire pastors de cueg
    Ni per rana portar en man
    E gitar en gola de can (Daudé de Pradas, dins Las quatre vertuts cardenalas)

Categorias :