ric — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del francic *riki. Mot qu'èra estat sovent remplaçat (almens en lengadocian) per una forma francizanta e recuperada recentament.

Prononciacion

/rik/, /rik/

França (Bearn) : escotar « ric »

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin ric rics
[rik] [ˈriks]
Femenin rica ricas
[riko] [ˈrikos]

ric masculin

  1. Qu'a fòrça ressorças, qu'es amonedat.
  2. fig. Que pòrta fòrça causas.

Derivats

Antonims

Variantas dialectalas

Traduccions

alemand: reich (de) anglés: rich (en) bulgar: богат (bg) catalan: ric (ca) espanhòl: rico (es) esperanto: riĉa (eo) francés: riche (fr) ido: richa (io) italian: ricco (it) naut sorab: bohaty (hsb) polonés: bogaty (pl) sicilian: riccu (scn)

Occitan ancian

Etimologia

Del francic *riki.

Adjectiu

ric masculin

  1. Ric.
    Lo pus ric hom non a en se
    De ques do erguel, si bes ve. (Ramon Vidal de Besaudun, Aisso es le libre de Senequa)