tombar — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del francic *tûmôn.

Prononciacion

lengadocian, gascon /tumˈba/, /tumˈba/

provençai /tũⁿˈba/, /tũⁿˈba/

França (Bearn) : escotar « tombar »

Vèrb

tombar

Una bala que tomba

1. Se mòure cap a una posicion mai bassa jos l'efièch de la gravitat: caire
2. Abatre, demolir, abocar
   • Tombar un arbre, una paret.
3. Daissar escapar, far caire quicòm
   • Ai tombat lo libre.
4. Escorgar l'aus, descargar un vestiment.
   • Tombar la vesta.
5. s'endevenir, escaire.
   • La mercat tomba lo dimenge.
6. Cessar, s'arrestar, calar.
   • Lo vent tomba.
7. Clinar per un terren.
8. Venir aflaquit, periclitar, se desanar
   • Tombar malaut.

se tombar

1. S'endormir.

Sinonims

• càser
• caire
• càder (gascon)
• càger (gascon)
• càiger (gascon)
• chaire (lemosin), (vivaroaupenc)
• botjar (naut-lemosin)

Derivats

• retombar
  • retombada
  • retombadura
  • retombatge
• tombadís
• tombador
• tombadura
• tombaire
• tomba-lèva
• tombament

Locucions

• los braces me’n tomban
• tombant lo cas
• tombar d’abausons
• tombar d’aiga
• tombar de cap
• tombar d’esquinas
• tombar de morres
• tombar plan

Traduccions

Conjugason