ornear - Wikcionário (original) (raw)
Português
[editar]
Verbo
[editar]
or.ne.ar, intransitivo
Conjugação
[editar]
Verbo irregular da 1ª conjugação (–ar)
Formas impessoais
| Infinitivo impessoal | ornear | Gerúndio | orneando | Particípio | orneado |
|---|
Formas pessoais
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| ModoIndicativo | Presente | orneio | orneias | orneia | orneamos | orneais | orneiam |
| Pretérito imperfeito | orneava | orneavas | orneava | orneávamos | orneáveis | orneavam | |
| Pretérito perfeito | orneei | orneaste | orneou | orneamos1 /orneámos2 | orneastes | ornearam | |
| Pretérito mais-que-perfeito | orneara | ornearas | orneara | orneáramos | orneáreis | ornearam | |
| Futuro do presente | ornearei | ornearás | orneará | ornearemos | orneareis | ornearão | |
| Futuro do pretérito | ornearia | ornearias | ornearia | ornearíamos | ornearíeis | orneariam | |
| ModoSubjuntivo(Conjuntivo) | Presente | orneie | orneies | orneie | orneemos | orneeis | orneiem |
| Pretérito imperfeito | orneasse | orneasses | orneasse | orneássemos | orneásseis | orneassem | |
| Futuro | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem | |
| ModoImperativo | Afirmativo | orneia | orneie | orneemos | orneai | orneiem | |
| Negativo | não orneies | não orneie | não orneemos | não orneeis | não orneiem | ||
| Infinitivo pessoal | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Nota
[editar]
a) a não ser quando usado metaforicamente, considerado defectivo, só se conjugando nas terceiras pessoas do singular e plural.
Tradução
[editar]
Traduções
| Espanhol: ornear (es), rebuznar (es) | Galego: ornear (gl) |
|---|
Anagrama
[editar]
Espanhol
[editar]
Verbo
[editar]
ornear
Galego
[editar]
Verbo
[editar]
or.ne.ar
- ornear, zurrar
- mugir, berrar o bovídeo
- (Figurado) dizer asneiras
- (Figurado) falar de jeito grosseiro
- chorar, queixar-se
Conjugação
[editar]
Verbo irregular da 1.ª conjugação (-ear)
Formas impessoais
| Infinitivo impessoal | ornear | Gerúndio | orneando | Particípio | orneado |
|---|
Formas pessoais
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| ModoIndicativo | Presente | orneio | orneias | orneia | orneamos | orneais1 /orneades 2 | orneiam |
| Pretérito imperfeito | orneava | orneavas | orneava | orneávamos | orneávais1 /orneávades 2 | orneavam | |
| Pretérito perfeito | orneei | orneaste | orneou | orneamos | orneastes | ornearam1 /orneárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | orneara | ornearas | orneara | orneáramos | orneárais1 /orneárades 2 | ornearam | |
| Futuro do presente | ornearei | ornearás | orneará | ornearemos | orneareis1 /ornearedes 2 | ornearão1 /orneám 2 | |
| Condicional | ornearia | ornearias | ornearia | ornearíamos | ornearíais1 /ornearíades 2 | orneariam | |
| ModoSubjuntivo(Conjuntivo) | Presente | orneie | orneies | orneie | orneemos | orneeis1 /orneedes 2 | orneiem |
| Pretérito imperfeito | orneasse | orneasses | orneasse | orneássemos | orneásseis1 /orneássedes 2 | orneassem | |
| Futuro | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem | |
| ModoImperativo | Afirmativo | orneia | orneie | orneemos | orneai1 /orneade 2 | orneiem | |
| Negativo | não orneies | não orneie | não orneemos | não orneeis1 /não orneedes 2 | não orneiem | ||
| Infinitivo pessoal | ornear | orneares | ornear | ornearmos | orneardes | ornearem |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Verbetes derivados
[editar]
| ornealho | orneadura | orneão |
|---|