braktis - Wiktionary (original) (raw)

Braktis kal. -

  1. Largohem prej një vendi, e lë përgjithnjë a për një kohë të gjatë; largohem prej dikujt, e lë vetëm. Braktisën vendin. Braktisi anijen. Braktisi gruan (fëmijët, shokët). Braktisën fushën e betejës.
  2. Heq dorë nga diçka përgjithnjë a për një kohë, nuk merrem më me të; lë punën ose një veprimtari. Braktisi mësimet. Nuk e braktisi shkollën (punën, detyrën). I braktisi të gjitha.
  3. Lë pas dore, nuk kujdesem më; e lë pa ndihmë e pa përkrahje, i kthej krahët. Braktisi tokën. E braktisi shtëpinë. E ka braktisur punën.[1]
Anglisht: 1. desert (en), 2. drop out (en), 3. abandon (en) Anglishte e thjeshtë: Arabisht: Bjellorusisht: Boshnjakisht: Bullgarisht: Çekisht: Danisht: Esperanto: Frëngjisht: Greqisht: Gjermanisht: Estonisht: Finlandishte: Hebraisht: Hollandisht: Hungarisht: Indonezisht: Interlingua: Irlandisht: Italisht: Japonisht: Katalanisht: Kinezisht: Koreanisht: Kroatisht: Latinisht: Letonisht: Luksemburgisht: Lituanisht: Maqedonisht: Norvegjisht: Persisht: Polonisht: Portugalisht: Rumanisht: Rusisht: Serbisht: Sllovakisht: Sllovenisht: Spanisht: Suedisht: Turqisht: Ukrainisht: Venecianisht:
  1. ↑ Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0