şehvet - Vikisözlük (original) (raw)

şehvet (belirtme hâli **şehvet, çoğulu şehvetler)

  1. (cinsellik) cinsel istek, kösnü

Düşman zabitinin gözlerinde şehvet arzuları yandı. - R. Enis

  1. (mecaz) (cinsellik) aşırı istek, arzu, tutku

Her sabah masamıza yeni bir şehvetle geçtik. - H. Taner

Arapça شهوة‎ (/ʃehva(tun)/)

Türk Dil Kurumuna göre "şehvet" maddesi

çeviriler

şehvetçe, şehvetçi, şehvetçik, şehvetken, şehvetle, şehvetli, şehvetse, şehvetsiz