kale - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi قلعه‎ (kal'a) sözcüğünden devralındı, قله‎ (kale) sözcüğünden, Arapça قَلْعَة‎ (ḳalʿa) sözcüğünden.

• IPA(anahtar): /kaˈle/
• Heceleme: ka‧le

kale (belirtme hâli **kale, çoğulu kaleler)

1. (askeriye, mimarlık) düşmanın gelmesi beklenebilen yollar üzerinde, askerî önem taşıyan şehirlerde, geçit ve dar boğazlarda güvenliği sağlamak için yapılan kalın duvarlı, burçlu, mazgallı yapı, kermen, kamal, korugan, sencer
   Kaleler, Orta Çağ'ın sembolü olan bu yapılar, savunma amaçlı yapılmıştır.
2. genellikle bir düşüncenin savunulduğu, sürdürüldüğü yer
3. takımla oynanan bazı top oyunlarında topun sokulmasına çalışılan yer
4. (satranç) satranç tahtasının dört köşesine dikilen, tahtanın bir tarafından diğer tarafına kadar düz olarak boş hanelerde gidebilen kale biçimindeki taş

dış kale, iç kale

kale alanı, kale bedeni, kale çizgisi, kale duvarı, kale kapısı, kale korkuluğu, kale seçimi, kale vuruşu, minyatür kale

• kaleci, kalecik, kaledar

• Vikipedi'de kale

mimarlık

• Almanca: Burg (de) d, Feste (de) d, Festung (de) d
• Arapça: قَلْعَة‎ (ar) d (ḳalʿa)
• Eski Türkçe: balk balık‎ (otk) (balk balık)
• Fince: linna (fi), linnoitus (fi), linnake (fi)
• İngilizce: castle (en)
• İsveççe: fäste (sv) n
• Kazakça: қамал (kk) (qamal)
• Norveççe: festning (no) n
• Türkmence: galaa (tk)

satranç

• Almanca: Turm (de) e

• Fince: torni (fi)

• İngilizce: rook (en)

• İsveççe: torn (sv)

• Norveççe: tårn (no)

• Türk Dil Kurumuna göre "kale" maddesi

• Ağırlık altın kale, hafiflik başa bela

kale

1. sokak

• IPA(anahtar): /keɪl/

• Heceleme: kale

kale (çoğulu kales)

1. karalahana, borecole

Orta İngilizce cawul, Eski İngilizce cāwel, Latince caulis (cole ile karşılaştırınız), İzlandaca kál (“lahana”), Almanca Kohl (“lahana”).