kapak - Vikisözlük (original) (raw)

Bir şişenin kapağı. (1)

Osmanlı Türkçesi قپاق‎ (kapak) sözcüğünden devralındı, *kapɣak sözcüğünden, Ana Türkçe *kapgak sözcüğünden devralındı, *kap-.

• IPA(anahtar): /caˈpac/
• Heceleme: ka‧pak

kapak (belirtme hâli kapağı, çoğulu kapaklar)

1. Her türlü kabın üstünü örtmeye veya bir deliği kapamaya yarayan nesne:
   • "Evin en alt katına indik, oradan da bir mahzen kapağı açtılar." - Refik Halit Karay
2. Dolap, sandık vb.ni örtmeye yarayan parça
3. Dolap kapağı
4. Kitap, defter vb.nin en üstüne geçirilen, kalın kâğıt, karton, plastik vb. malzemeden yapılan kılıf; kap
   • "Kapağını, geceleri aynı masa etrafında buluştuğu ressamlardan birine çizdirecekti." - Attilâ İlhan
5. (marangozluk) Biçilen ağaç kütüklerinin iki yanından çıkan, düzgün olmayan tahta.
6. Zıvanada iki dış yan parça.

• göğe direk, denize kapak olmaz
• kaynayan kazan kapak tutmaz

dolap kapağı, egzoz kapağı hava kapağı, kapak kızı, kapak resmi, kapak tahtası, üçüncü göz kapağı

kapakçık, kapaklı, kapaksız

çeviriler

• Almanca: Deckel (de) e

• Azerice: qapaq (az)

• Eski Türkçe: kapgak‎ (otk) (kapgak)

• Felemenkçe: cover (nl), kaft (nl)

• Fince: kansi (fi)

• Gagavuzca: kapak (gag)

• İngilizce: cover (en), lid (en)

• Karaçay-Balkarca: cabhıç (krc)

• Tatarca: qapqaç (tt)

• Türk Dil Kurumuna göre "kapak" maddesi

1. gataye, serpoş, örtü

kapak

1. (aletler) balta

kapak

1. (yazı, kitap) kapak

Eski Türkçe qap

kapak

1. (aletler) balta

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.